Demarke Vaziyette

G.La Plata - River Plate

2008-10-06T00:38:00.001+03:00

Watch live video from EL BRUJITO ORTEGA on Justin.tv

Arjantin'de VAFTİZ böyle olur ;

2007-12-25T03:32:00.000+02:00

Küçük Maximo'nun eline Boca Juniors forması verilir, play tuşuna basılır. 2 dakika sonra Maximo'nun artık ; dini "Boca", tanrısı "Maradona", mabedi de "La Bombonera"dır.

Happy Christmas

2007-12-24T17:56:00.000+02:00

Riverlılardan kontra gelir yakında.

Belluschi

2007-12-24T17:45:00.000+02:00

Belluschi'ye Avrupa yolu gözüktü. Porto ve Olimpiyakos çok ciddi şekilde ilgileniyorlarmış. Porto da Olimpiyaskos ta Şampiyonlar Ligi ve kendi ligleri için kadrosunu güçlendirmek istiyor. River satarsa, yeni transferler için satar. Giderse kimler gelir, onu Simeone daha iyi bilir.

dip not : Aceto blogunda Simeone'nin kafasındaki kadroyu asmıştı. Kadroda ismini göremediğimize göre iki klüpten birinde görmemiz büyük ihtimal.

Çakma Carlos Boca'ya doğru

2007-12-22T17:28:00.000+02:00

"Carlos Bianchi" olmadı, oklar "Carlos Ischia"ye çevrildi. Ischia, Bianchi'nin Velez ve Boca'da asistanıydı. İlk teknik direktörlük deneyimini Velez'de yaşadı. Sonra "Gimnasia de La Plata"yı çalıştırdı. Ardından bir zamanlar Kolombiya'da formasını giydiği "Junior" takımını gitti. Geçtiğimiz Apertura'da Rosario Central'nın teknik hocası olmak için geri döndü. 14 maç sonunda ligin diplerine vurunca yol verdiler. Büyük bir süpriz olmaz ise Boca'nın yeni hocası kendisi olacak. Boca başkanı; "çarşamba günü olumlu ya da olumsuz kesin sonucu paylaşcaz" dedi.

Erkek adamın "Euro 96 albümü" olur(du)!

2007-12-22T04:52:00.000+02:00

Efsaneler arasında ilk 11de yeri garanti olan objelerden biriydi. Panini'nin en yakışıklı albümüydü. Çılgınlıktı! Okul harçlıklarının çıkartmalara gittiği zamanlardı. Albümü olmayanın bilin ki futbolla yakından, uzaktan alakası yoktu. Turnuva başlamadan kadroları ezberletendi. Arkadaşlar arasında takas günleriydi. Bolca "Hırvatistan" çıkartması çıkardı. "Pavlicic" vardı -takasta dahi kullanamazdınız. Portekiz de çok çıkardı. Arkasından İtalya gelirdi. "Figo lannn" derdiniz, yemezlerdi.

Arjantin Ligleri Kuralları, Formatları..

2007-12-21T21:08:00.000+02:00

Arjantin'de ligler 2 aşamalı oynanıyor. Apertura(açılış ligi) ve Clausura(kapanış ligi) adı altında. Örneğin alışık olduğumuz 2007/2008 sezonu ; 2007 Apertura ve 2008 Clausura şeklinde 2 devreli oynanacak.

Şampiyonluk : Her sezon 2 tane şampiyon çıkıyor. Örneğin ; "2007 Apertura Şampiyonu", "2008 Clausura şampiyonu" diye tarihe adları yazılıyor.

Fikstür : Apertura için uygulanan fikstürün tersi gerçekleşiyor. Misal ; Apertura sezonu içinde oynanan River Plate-Boca Juniors maçı, Clausura'da Boca Juniors-River Plate olarak Boca'nın sahasında oynanıyor.

Küme Düşme : 20 takımlı ligte her sezon 2 takım bir alt lige direkt düşüyor.(direktler dışında ayrı bir playoff hikayesi var ; bu tabloya görede ligte kalmalar veya lige yeni çıkanlar olabiliyor) Yani Apertura ve Clausura puan tablosunun birleşiminden ortaya çıkan genel tabloya göre son 3 sırada yer alan X, Y ve Z takımları direkt düşmüyor. Peki nasıl oluyor ? Burada devreye, son 3 senedeki puan ortalaması giriyor. Şöyle ;

Örnek olarak 2003/2004 sezonuna bakalım ;

2003 Apertura'da son 5 sıra :
----------------------------------

16. Chacarita Juniors [21 puan]
17. Gimnasia y Esgrima LPG [21 puan]
18. Olimpo [20 puan]
19. Atlético de Rafaela [17 puan]
20. Nueva Chicago [11 puan]

2004 Clausura'da son 5 sıra :
----------------------------------

16. Olimpo [19 puan]
17. Gimnasia y Esgrima LPG [17 puan]
18. Nueva Chicago [17 puan]
19. Chacarita Juniors [17 puan]
20. Rosario Central [13 puan]

2003-2004 (Apertura+Clausura) son 5 sıra :
----------------------------------------------------

16. Lanús [42 puan]
17. Olimpo [39 puan]
18. Chacarita Juniors [38 puan]
19. Gimnasia y Esgrima LPG [38 puan]
20. Nueva Chicago [28 puan]

Son 3 sezona göre son 5 sıra :
----------------------------------

16.Olimpo 1.184
---------
17.Talleres 1.166
18.Atlético de Rafaela 1.131
---------
19.Chacarita Juniors 1.105
20.Nueva Chicago 1.026

[ son 3 sezonda alınan puan toplamı, son 3 sezonda oynanan toplam maç sayısına bölünüp yukarki değerler alınıyor. Son 2 sıradaki takımlar direkt küme düşüyor. bir ekleme ; misal takımlardan biri ligte yeniyse o seneki puan ortalaması esas alınıyor. Eğer lige son çıkmasından itibaren 2 sene geçtiyse 2 senenin ortalaması alınıyor ]

[17.ci ve 18.ci takımlar playofflara kalarak, bir alt ligin 3.cüsü ve 4.cüsüyle çapraz eşleşmeyle iç ve dış saha olmak üzere 2 maç yapıyorlar. tüm bu maçlardan 4 takımlı puan tablosu ortaya çıkıyor ve ilk 2 takım ligte oynamaya hak kazanıyor. olası puan eşitliklerinde üst ligteki takımlar averaj üstünlüğünü direkt kazanarak daha üstte bulunuyor.]

Enternasyonel Kupalar : Güney Amerika'da 2 tane enternasyonel organizasyon var. Bunlardan en önemlisi ve prestijlisi "Copa Libertadores". Güney Amerika'nın "Şampiyonlar Ligi" diyebiliriz. Bu turnuvaya Arjantin ve Brezilya'dan her sene 5 takım gidiyor. Diğer ülkelerin kontenjanı ise 3 takımla sınırlı. 2008 Libertoderes'e Arjantin'den 6 takımın gitme nedeni ise geçen sene Boca Juniors'un kupayı alması. Böylece ülkeler 1 kontenjan daha kazanmış olabiliyor. Bu sene kupaya Arjantin'den Boca son Libertoderes şampiyonu olarak, Estudiantes Apertura şampiyonu, San Larenzo Clausura şampiyonu olarak, River Plate, Arsenal Sarandi ve Lanus ta 2006/2007 (Apertura+Clausura) puan tablosuna göre 4,5 ve 6.cı sıraları aldıkları için gidebildiler. Sezonun 2.yarısında başlıyor.

Güney Amerika'nın 2. numaralı kupası ise "Copa Sudamericana". Bizim "UEFA" kupası gibi değil de önem açısından benzer diyebiliriz. Arjantin'den her sene 6 takım gidiyor. Boca Juniors ve River Plate bu organizasyonda torpilliler listesinde. Davet usulü ile garanti katılımları var. Kendi liglerinde kaçıncı olurlarsa olsunlar bu kupadalar. Diğer katılacaklar da bu 2 torpilli harici puan tablosuna göre en iyi 4 takımdan oluşuyor. Sezonun ilk yarısında oynanıyor. 2007 kupada Arsenal Sarandi mutlu sona ulaştı.

[iki kupa hakkında daha detaylı bir yazı daha sonları ekleyecem]

[açılış ve kapanış formatından önceki uygulamalar hakkında bilgi de daha sonra meraklıları için ekleyecem. bu yazı içinde kafa karışıklıkları yaratmaması açısından böylesi daha sağlıklı. Aksi halde uyku sırasında apertura-clausura-metropolitano-nacional diye sayıklamak yüksek ihtimal]

Kim gelir ?

2007-12-21T17:05:00.000+02:00

Boca tarafında gündemi meşgul eden en büyük soru işareti ; yeni teknik direktör kim olacak, olmalı ? Russo büyük ihtimalle gidici. Alternatifler hemen hazır. Boca'nın efsane hocası Carlos Bianchi. Geçmişte Boca'ya 4 lig, 3 Libertadores şampiyonluğu tattırmış bir efsaneden bahsediyoruz. İlk ihtimal Bianchi ile sezon sonuna kadar bir sözleşme ve sezon sonuna göre uzun bir gelecek planlaması. Bianchi gelmeye pek sıcak değil -ikna çabaları sürüyor. Taraftarların çoğu Bianchi'yi istiyor. Gerçekleşmez ise Russo ile devam edelim diyenlerin sayısı da fazla. Diğer alternatifler ; Diego Armando Maradona, Gabriel Batistuta ve Ruso Ribolzi.

2008 Copa Libertadores

2007-12-20T04:58:00.000+02:00

2008 Copa Libertadores kuraları çekildi. Bizim Şampiyonlar Ligi'nin Güney Amerika versiyonu. Turnuvayı Tv8'den nemalancaz. 1998 senesinden beri organizasyona sponspor olan "Toyota"nın yerine "Santander" gelmiş. Koyu ile yazılı olanlar aralarında maç şetcek, öyle gelebilecekler o gruplara. Libertadores için detaylı bir yazı hazırlamak farz oldu -bayram niyetine, bayramdan sonra..

Grup 1
San Lorenzo (Arg)
Real Potosí (Bol)
Caracas (Ven)
Cruzeiro (Bre) - Cerro Porteño (Par)

Grup 2
Estudiantes (Arg)
Danubio (Uru)
Dep. Cuenca (Ekv)
Olmedo (Ekv) - Lanús (Arg)

Grup 3
Boca (Arg)
Colo Colo (Şili)
Unión At. Maracaibo (Ven)
Meksika 3 - Bolivya 3

Grup 4
Flamengo (Bre)
Nacional (Uru)
C. Bolognesi (Peru)
Cienciano (Peru) - Wanderers (Uru)

Grup 5
River (Arg)
Şili 2
San Martín (Peru)
Meksika 2

Grup 6
Santos (Bre)
San José (Bol)
Kolombiya 2
Chivas (Mek)

Grup 7
São Paulo (Bre)
Sp. Luqueño (Par)
At. Nacional (Kol)
Kolombiya 3 - Audax It. (Şili)

Grup 8
Fluminense (Bre)
Libertad (Par)
Liga DU (Ekv)
Arsenal (Arg) - Mineros (Ven)

Şampiyonlar Top List

2007-12-20T01:38:00.000+02:00

32 - River Plate
22 - Boca Juniors
14 - Independiente
10 - San Lorenzo
7 - Racing Club
6 - Vélez Sársfield
5 - Newell's Old Boys
4 - Rosario Central
4 - Estudiantes LP
2 - Ferro Carril Oeste
2 - Argentinos Juniors
1 - Huracán
1 - Lanús
1 - Quilmes
1 - Chacarita Juniors

Arjantin Şampiyonlar Kronolojisi

2007-12-20T00:57:00.000+02:00

1969 Arjantin Metropolitano Şampiyonu "Chacarita Juniors"

"Arjantin Lig Tarihi"ne giriş olarak ilk önce şampiyonlar kronolojisinden bahsetmeyi uygun gördüm. Günümüze kadar lig epey bir evrim geçirdiği için ; liglerin formatlarına ve kurallarına ayrı bir postta ayrıntılı değinmek daha sağlıklı olacak. Başlıyoruz...

* 1931-1966 yılları arasında yıl başına tek lig olarak devam etti.

* 1967-1985 yılları arasında "Metropolitano" ve "Nacional" olmak üzere yılda 2 birbirini takip eden farklı 2 lig oynandı. (1982 senesinden itibaren Nacional ligi daha önce oynanmaya başladı)

*1985-1990 yılları arası normal futbol sezonu şeklinde (yani bizim Süper Lig gibi)

*1990 yılından günümüze ise "Apertura" ve "Clausura" (açılış ve kapanış ligi) olarak devam ediyor.]

Geçmişten günümüze şampiyonlar
[ M="metropolitano", N="nacional", A="apertura", C="clausura" ]

1931 - Boca Juniors
1932 - River Plate
1933 - San Lorenzo
1934 - Boca Juniors
1935 - Boca Juniors
1936 - River Plate
1937 - River Plate
1938 - Independiente
1939 - Independiente

****

1940 - Boca Juniors
1941 - River Plate
1942 - River Plate
1943 - Boca Juniors
1944 - Boca Juniors
1945 - River Plate
1946 - San Lorenzo
1947 - River Plate
1948 - Independiente
1949 - Racing Club

****

1950 - Racing Club
1951 - Racing Club
1952 - River Plate
1953 - River Plate
1954 - Boca Juniors
1955 - River Plate
1956 - River Plate
1957 - River Plate
1958 - Racing Club
1959 - San Lorenzo

****

1960 - Independiente
1961 - Racing Club
1962 - Boca Juniors
1963 - Independiente
1964 - Boca Juniors
1965 - Boca Juniors
1966 - Racing Club

1967 M - Estudiantes LP
1967 N - Independiente
1968 M - San Lorenzo
1968 N - Vélez Sársfield
1969 M - Chacarita Juniors
1969 N - Boca Juniors

****

1970 M - Independiente
1970 N - Boca Juniors
1971 M - Independiente
1971 N - Rosario Central
1972 M - San Lorenzo
1972 N - San Lorenzo
1973 M - Huracán
1973 N - Rosario Central
1974 M - Newell's Old Boys
1974 N - San Lorenzo
1975 M - River Plate
1975 N - River Plate
1976 M - Boca Juniors
1976 N - Boca Juniors
1977 M - River Plate
1977 N - Independiente
1978 M - Quilmes
1978 N - Independiente
1979 M - River Plate
1979 N - River Plate

****

1980 M - River Plate
1980 N - Rosario Central
1981 M - Boca Juniors
1981 N - River Plate
1982 N - Ferro Carril Oeste
1982 M - Estudiantes LP
1983 N - Estudiantes LP
1983 M - Independiente
1984 N - Ferro Carril Oeste
1984 M - Argentinos Juniors
1985 N - Argentinos Juniors

85/86 - River Plate
86/87 - Rosario Central
87/88 - Newell's Old Boys
88/89 - Independiente
89/90 - River Plate

****

1990 A - Newell's Old Boys
1991 C - Newell's Old Boys
1991 A - River Plate
1992 C - Newell's Old Boys
1992 A - Boca Juniors
1993 C - Vélez Sársfield
1993 A - River Plate
1994 C - Independiente
1994 A - River Plate
1995 C - San Lorenzo
1995 A - Vélez Sársfield
1996 C - Vélez Sársfield
1996 A - River Plate
1997 C - River Plate
1997 A - River Plate
1998 C - Vélez Sársfield
1998 A - Boca Juniors
1999 C - Boca Juniors
1999 A - River Plate

****

2000 C - River Plate
2000 A - Boca Juniors
2001 C - San Lorenzo
2001 A - Racing Club
2002 C - River Plate
2002 A - Independiente
2003 C - River Plate
2003 A - Boca Juniors
2004 C - River Plate
2004 A - Newell's Old Boys
2005 C - Vélez Sársfield
2005 A - Boca Juniors
2006 C - Boca Juniors
2006 A - Estudiantes LP
2007 C - San Lorenzo
2007 A - Lanús

yeşil sahalarda direniş olur mu ?

2007-12-19T00:01:00.000+02:00

Haber7 televizyonunda "Meksika Sınırı" adlı bir tartışma programış var(mış) -Tarık Tufan, İsmail Kılıçarslan ve Selahattin Yusuf'tan oluşan üçlü arasındaki paslaşmalarla devam eden. 14 Aralık'ta programda "Dünya Direniyor" özel bölümü yayınlanmış. Dünya ve ülkemizdeki tribünlerden örnekler var. Az önce youtube adlı sitede izledim ilgili kısımları. Linkleri de vereyim ;

videonun 1.bölümü
videonun 2.bölümü

Tüm bunlardan Tatangalar forumuna Sayın Soner Uzun'un aşağıdaki mesajıyla iletmesiyle haberim oldu ;

"Hafta içi, gece yarısı kanallar arasında dolaşırken, konuşmacıların ''Tatangalar'' dediğini duydum ve dinlemeye başladım. Endüstriyel Futbola rağmen taraftarların destekleri, protestoları ve güçlerinden bahsediyordu.
Tatangaların Filistin e destek bayraklarını ve Başörtüsü eyleminden bahsetti. Bende mail ile biraz daha bilgi vermek istedim.
İnşallah ' Meksika Sınırı çalışanlarını ' sahamızdaki ilk maçta iyi bir organizasyonla , misafir ederiz.
Yerel basınımıza rağmen bizleri seven ve öven basın mensuplarının olması çok güzel.
Proğram ile ilgili linkleri , yapımcı kuruluştan istedim . Onlarda bizle ilgili kısımları youtube kaydedip gönderdiler.
Saygı ve sevgilerimle"

"Pegasus"

2007-12-18T23:18:00.000+02:00

Türk tribünlerinde misyonuyla, takıma olan sevdalarıyla, kaliteli çizgileriyle bu zamana kadar ayrı bir yer edinmiş olan Ankaragücü tribün kollarından "Pegasus", bu oluşumu fesh etme kararı almış. Taraftarı olduğum Sakaryaspor tribünü(Tatangalar) ile arasında uzun zamandır anlaşmazlıklar olsa da bir Türk futbolsever, taraftar olarak, tribünün havasını solumuş birisi olarak çok üzüldüm. Geçtiğimiz sene merhum Aykut Adıyaman kardeşimiz için Tatangalar'ın tüm Türk tribünlerine Sakaryaspor-Bursaspor maçına olan davetine katılan gruplardan biriydi. Volkan abi ve diğer abilerimiz olsun o gün Sakarya Atatürk Stadının maratonunda bizlerleydi. Bu saygın, değerli insanların Ankaragücü ve Türk tribünleri adına kattıklarından dolayı teşekkürü bir borç biliyorum. Herşeyde bir hayır vardır. Olayların iç yüzünü bilmesem de (ki bana da düşmez) Pegasus'dan "Onur Duzerdik"in bu durumla ilgili yazdıklarını koyabilirim ;

"Fakir mahallenin zengin züppe bebeleriydik biz birçoğunun gözünde.
Yaş ortalamamamız 40’ lı yaşların üstünde olmasına rağmen böyle görünüyorduk dışarıdan.
2002 yılında Derneğin kurulduğu yılın ilk lig maçı Malatyaspor maçı.
Beyaz formalarımızla Maraton tribününde konuşlandığımız ilk maç.
Bu maçın ardından yolda yürürken iki genç kardeşim arkada muhabbet ederek yürüyor ve biri diğerine soruyordu “ Bunlarda kim la ? “ diye.
Diğeri de aynen şöyle cevap vermişti. “ Bunlar kendini Ankaragüçlü sanan zengin züppeler”
Böyle başlamıştı yolculuğumuz işte.
Halbuki ne alakaysa ? Koca koca adamlardık.. İçimizde ekonomik durumu iyi olanlar da vardı, kötü olanlar da, orta halliler de.
Kimdi reisimiz bizim ?
Yoktu ki reisimiz.
Çünkü reislik yoktu eskiden Ankaragüçlülerin tribün geleneğinde?
Ağabeylik vardı, arkadaşlık vardı.
Liderler kendiliğinden oluşurdu o zamanlar.
Hatırlayın Efsane Sol kapalı Günlerini
Kimdi Sol Kapalı’nın reisi?
Fatih’mi?, Kemal mi?, Volkan mı?, Akın mı?, Abbas mı?, Celal mi?, Mansur mu?
Hiç birisi değildi reisimiz. Ama hepsi ağabeyimiz, liderimiz, arkadaşımızdı
Alayına isyan etmenin, her şeye baş kaldırmanın ilk günleri idi o yıllar.
Ama işin en güzel yanı, hiç kimse bir şeylere isyan etmek için kimseden icazet almazdı.
Hiç kimse bir şeylere baş kaldırmak için ağabeylerinden, arkadaşlarından, liderlerinden kendilerine yol verilmesini beklemezdi.
Yani “ reislerimiz yol verirse yaparız “ diye bir cümle yoktu o zamanlar.
İşte bu gelenekle yine kendi liderlerini içinden çıkarttı Pegasus.
Derneğin yönetiminde söz sahibi olan liderlerimiz her zaman arkadaş gibi, ağabey gibi yaklaştı üyelerimize.
Elbette bazı konularda önerileri oldu arkadaşlarımızın. Ama hiçbir zaman gem vurulmadı isteklere, inançlara.
Ters fikirde olan ve her canı isteyen dilediğini yazdı forumlarda. Dilediğince de bağırdı tribünlerde. Kimsenin değil sadece Ankaragücü’nün askeri sıfatı ile.
Neler yaptı Pegasus bu güne kadar ?
Zaman geldi son model 403 lerle, zaman geldi nuh nebiden kalma 302 lerle, hatta zaman geldi 50 derece sıcakta kapalı kamyon kasasında ( züppeyiz ya ) gitti hemen hemen her deplasmana.
Rakip taraftarlara saygı duydu. Herhangi bir maç öncesi kıyasıya kavga ettiği, yumruk salladığı diğer tribün eşrafının elemanlarını zaman geldi misafir etti Ankara’da, acılı günlerinde acılarını paylaştı rakiplerinin mekanında. Ama bir sonraki maçta gereğini yaptı tribün kurallarının emrettiği şekilde.
Hiçbir tribünden davul, tokmak yardımı almadı. Bursaspor haricinde deplasmanda kimsenin sofrasına oturmadı herhangi bir maç öncesi.
Ekonomik olarak güçsüz semtlerdeki okullara defter, kitap, bilgisayar götürdü. Dağıttı ihtiyacı olan çocuklara. Hatırlattı herkese tribüncülüğün sadece holiganizmden ibaret olmadığını.
Düzenlediği gecelerde, dosta düşmana gösterdi tribün haricinde de ne kadar sosyal olabildiğini Ankaragücü taraftarlarının.
Yeri geldi alkışladı Ankaragücü yöneticilerini, yeri geldi dar etti Ankara sokaklarını onlara. Reklâm yapmadan.
Çıkarsızca yönetimi destekleyen, yine çıkarsızca yönetimi protesto eden her gruba, her Ankaragüçlü’ye saygı duydu.. Kimseyi hainlikle suçlamadı.
Yaptığı bu kadar doğru ve iyi işlerin yanında hatalar olmadı mı? Olmuştur elbet.. Ama hepsi kendi doğruları doğrultusundadır. Üçüncü şahısların güdümünde değil.

Uzun lafın kısası.. Maalesef kapanıyor. Alayına isyan ederek."

your new antibiotic

2007-12-18T20:41:00.000+02:00

isviçre lab. test edildi, onaylandı!

her pazar akşamı,

her pazartesi sabahı.

haftada 2 kez,

koy götüne gitsin...

"Boquita" Sensini

2007-12-18T16:36:00.000+02:00

"Roberto Néstor Sensini" 1986'da "Newell's Old Boys"da başladığı futbol kariyerine, ertesi sene gösterdiği iyi performansın sonucu hem o sezon için takımının ligte şampiyon olmasına yardımcı oluyor hem de Arjantin Milli takımına ilk kez çağrılıyordu. Sensini'nin futbol kariyerindeki belki de en önemli dönemeci İtalya 1990 Dünya Kupası oldu. Hazır çizmeye bu başarılı genç savunma oyuncusu gelmişken, İtalyan klüpleri boş durur muydu ? Udinese turnuva esnasında işi hemen pişirip Sensini ile anlaştı. Artık kendisi için uzun sürecek İtalya macerası başlıyordu.

5 sezon boyunca Udinese için forma terleten Sensini klüp bazında herhangi bir kupa, şampiyonluğa ulaşamadı. Ve artık onun için altın çağa geçiş zamanıydı. Ve adres Emilia-Romagna bölgesiydi. Parma'da geçen 1.ci sezonun ardından Avrupa arenasında ilk kupasına ulaştı. Uefa kupası artık Sensini'nin ellerindeydi. Ardından geçen 4 senelik durgun zamanın ardından 1998-1999 ve 1999-2000 sezonları kariyerinin zirve yaptığı sezonlar olarak tarihe geçecekti. 1999 yılında Parma formasıyla 2.ci kez Uefa kupasını kaldırırken, yanında da İtalya kupası da hediyesi oldu.

Başarılı 2 kupalı sezonun ardından Roma'ya Lazio forması giymeye gitti. Kariyeri boyunca ilk ve tek İtalya lig şampiyonluğunu da burada tattı. Elbette Udinese ve Parma'da yaşayabileceği ve tadabileceği olası lig şampiyonluğu yaşadığı bu şampiyonluktan daha haz verici olacaktı. Ama olmadı. Lazio macerası fazla uzun sürmeyip 2001-2002 sezonu için eski klubü Parma'ya geri döndü. Yaş ilerliyordu ve artık vefa zamanıydı. İtalya'daki ilk göz ağrısı Udinese'ye 1 sezonun ardından geri döndü. 8 sene sonra siyah beyazlı formayla futbolculuk yıllarının son demlerini yaşadı ve Udinese'nin kendine göre başarı sayılabilecek Şampiyonlar ligi başarsının baş mimarlarından oldu. 2005-2006 Udinese sezonuysa onun son sezonuydu.

Son sezon İtalya liglerinde yabancı futbolcu olarak oynayıp ligte gol atan en yaşlı futbolcu ünvanına sahip oldu.(39 yıl, 2 ay, 26 gün) Seria A'da 380 lig maçıyla İtalya liglerinin unutulmaz defans oyuncuları arasına girdi. İtalyan spor basını da kendisine "nonno" lakabını taktı. Yani büyükbaba. Futbolculuktan sonra futboldan kopmak hiç te kolay olmayacak ve futbolun başka bir büyülü arenası kulübeden bu sefer taktikleri o verecekti.

10 Şubat 2006'da Udinese'de "Serse Cosmi"den sonra boşalan teknik direktörlük pozisyonuna gelen de büyükbabadan başkası olamazdı. Kulübeden takım yönetmek saha içinde yönetmekten çok daha farklıydı ve işi hiç te kolay olmayacaktı. Lakin kara bulutlar "Emilia" bölgesi üzerinden dağılmıyordu. Udinese'de işler iyi gitmiyordu ve puan kayıplarının ardı arkası kesilmedi. Üstüne Uefa kupasında Bulgar takımı Levski Sofya tarafından saf dışı bırakılmalarından 4 gün sonra yani 20 Martta Sensini ile ipler kopuyor ve senelerini verdiği kulüpten boynu büyük ayrılıyordu.

dip not : yukarıdaki fotoğraf 3 Mayıs 1990 tarihine ait. belki Udinese ve ya kupalı Parma fotoğrafları da konulabilirdi ama bu fotoğraf çok özel. o bir futbol mühendisiydi ve elbette saçları daha sonra döküldü.

16/12/2007 Orduspor 1-0 Giresunspor

2007-12-18T03:19:00.000+02:00

Gol : Uğur Erdoğan (Dk.39)

Ordu tribünleri ;

Giresun tribünleri ;

Korku, Havai Fişekler ve Şiddet: Boca’nın La Doce’siyle Takılırken

2007-12-18T01:00:00.000+02:00

“Popüler” adını verdiğimiz tribünden ilk kez ne zaman Boca Juniors’ın bir maçını seyrettiğimi hatırlamıyorum. Ama kalabalığı yarıp geçerek, La Doce’nin (kelime anlamı on iki, on ikinci oyuncu anlamında) o zamanki liderinin elini ilk kez sıktığımda aradan bir hayli zaman geçmişti.

Yine de, dizlerim titriyordu o karşılaşma esnasında ve o anda ağır basan duygumu tek bir kelimeyle açıklayacak olursam; bu korku olurdu. Heyecan verici, hayranlıkla karışık bir korku.

El Abuelo (Büyükbaba) Marlon Brando gibi konuşuyordu ve soluk teni, kırlaşmış saçlarıyla etrafında toplanmış ondan daha esmer gençlerden ayrılıyordu. Maçlardaki her türlü etkinliği o yönetiyordu: Pankartların açılması, meşalelerin stada sokulması, maça gelirken tutuklananların salıverilmesinin sağlanması ve binlerce mavi ve sarı balonun tam da oyuncular tünelden çıktığı anda uçurulması. Tezahüratları o başlatıyordu ve eğer takımın oyununun tezahürata değmediğini düşünüyorsa, tek hareketiyle bütün tribünleri susturuyordu. Stadyum dışında ise, hükümetin yetersiz kaldığı yerlerde toplumsal hizmetlerin sunulmasını sağlıyor, işitme cihazları dağıtıyor ve yöredeki okullar için para topluyordu.

[ ...yazının devamı için ]

dip not : bu yazının orjinali "The Guardian" gazetesinde "Marcela Mora y Araujo" imzalı olup verkaç.org için "Deniz Arslan" tarafından çevrilmiştir.

27/11/1988 Napoli 4-1 Milan

2007-12-17T06:48:00.000+02:00

Diego Maradona - Franco Baresi

maçın özet videosu

sahada Milan, tribünde Boca!

2007-12-16T23:00:00.000+02:00

Boca Juniors : 2 [ R.PALACIO (22'), M.AMBROSINI (85'KK) ]
AC Milan : 4 [ F.INZAGHI (21',71', ), A.NESTA (50'), KAKA (61') ]

Finalin adı turnuvadan önce belliydi. Tek maç oynayarak finale gelen 2 takımdan elbette Boca Juniors'tan yanaydı gönlümüz. Duygusallığı bir yere bırakıp, mantıken Milan'ın kupa için ağır bastığının farkındaydım. Finallerin takımı Milan. Kolay değildi Bocalılar için, onlar da gelecek kupanın süpriz olacağını biliyordu. Arjantin'de her deplasmanda takımın peşinden koşan LA12'nin Japonya'da takımı yalnız bırakmayacak olması İtalyanlara karşı bir gövde gösterisi de olacaktı. Ligte çok kademe hatalarından goller yiyen Boca defansı beklediğimden farklı bir oyun ortaya koymadı. İleri uçta her zamanki gibi olunca sonuç kaçınılmaz oldu. Martin Palermo için Boca camiası iki kutuba bürünmüş şekilde. Kimisi Palermo'suz olmaz diyor, kimisi de Palermo'dan artık affedersiniz bir bok olmaz diyor. Bunları diyenler de zamanında Palermo'ya tapan kişiler aslında. Palermo'nun durumunu ülkemizdeki Hakan Şükür örneğine benzetiyorum. Bazen onlarsız olmuyor. Sahadaki varlıkları yetebiliyor bazı şeylere. Palacio'nun devre arasında Lyon'a gideceği söylentileri vardı, birkaç hafta içinde bu da kesinlik kazanacak. Kalırsa eğer Roman'ın geri dönüşüyle Palermo-Palacio ikilisi daha rahat olacak. Ligi bilmem ama Libertores te işler geçen seneki gibi kolay olmayacak. Sahada Milan kazandı, tribün de Boca ;

Sözsüz "Beste"

2007-12-16T06:36:00.000+02:00

Tribünle az çok bağlantısı olanlar gayet iyi bilirler -özellikle Beşiktaş-Liverpool maçında zirve yapan "Dale Cavese" melodisinin hikayesini. Herşey "İtalya Serie C" takımlarından Cavese tribünlerinin bu melodiyi internete atmasıyla başladı. Elbette eninde sonunda ülkemizde de boy gösterecekti ve Beşiktaş-Fenerbahçe tribünleri arasında melodiyi sahiplenme savaşı başladı. İlk önce biz söyledik, en güzel biz söylüyoruz, siz hızlı söylüyorsunuz vb. gibi tartışmalar süregeldi. Esasında bu melodi Cavese'ye de ait değildi. Melodinin orjini Boca Juniors taraftarlarının yıllardır söylediği "Dale Boca" şarkısıdır. Caveseliler Bocalılardan aşırdı. Ve artık "Dale Cavese" oldu, sonra "Dale Fener" ve "Dale Bjk" vb. O daha iyi, bu daha iyi söyledi polemiklerine girmek istemiyorum. Ama gene de sezarın hakkını sezara vermek gerekirse Beşiktaş tribünleri Liverpool maçında bu melodi ile çok başarılı bir performans ortaya koydu. Fenerbahçe - CSKA maçında tribünler her ne kadar uzun soluklu söylenmeye çalışsa da diğerinin yanında biraz sönük kaldı gibi sanki.

Ardından -hangi maç ve hangi tarih tam hatırlamıyorum- Galatasaray kendi sahasındaki lig mücadelesinde ikinci yarı uzun soluklu Kapalı ve stadın diğer bölümleri ile karşılıklı bir melodi döndürdü. Melodi hikayesi nereden geliyor tam bilmiyorum. O zamanlardan bu zamanlara kadar uzak kaldığımdan kaçırdım. Fakat dün Hertha Berlin-Bayern Munich maçını seyrederken aynı melodiyi duydum. Yazıyı yazmaktaki amacım sözsüz melodilerin tribünlerdeki yeriydi, öncesinde bunlara değinmeden olmazdı. Geçmiş yıllarda tribünlere Avrupa'dan sözsüz melodi ithali oluyordu. Hatta şimdilerde Bursaspor'un şova döndürdüğü ve hemen hemen her tribünde muhakkak duyduğumuz o meşhur melodi. Tribünlerde şova yönelik bu tarz melodiler hoşuma gidiyor ve çerez niyetine arada güzel gidiyor.

Tabi yukarıdaki örnekleri vermişken Sakarya tribünlerine değinmeden olmaz. "bizim için ölümüne saldır Sakarya, HEY.." tezahuratı büyük sükse yapmıştı. Melodik ağırlıklı bu videoyu youtube adlı siteye yükledikten belli bir zaman sonra oradan özel mesajlar almaya başlamıştım. Mesajlar ilkten Brezilya'dan gelmeye başladı. Özellikle Gremio ve Vasco taraftarlarından epey bir mesaj geldi. Melodiyi çok beğendiklerini ve tribünlerinde söylemek istediklerini ve sonundaki sözlü yerin tercümesini istiyorlardı. Elbette verdik. Brezilya'da da benzer kapışma sahneleri iki tribün arasında yaşandı. Kesin olarak bildiğim Gremio tribünlerinde söylendiği. Vascodan kesin bir bilgiye ulaşamadım. Ardından özellikle Belçika ve Hollanda'dan mesajlar gelmeye başladı. Daha sonra öğrendim ki Belçika'da çoktan söylenmeye başlanmış. Bunlar haricinde tekten çok mesaj geldi çeşitli yerlerden ama somut ortaya konmuş görüntüler ve bilgilere ulaşamadım. Bu melodinin de kısaca hikayesi böyle.

Bu sezona geldiğimizde ise Sakarya tribünlerinde inanılmaz bir beste bolluğu yaşandı. Gerçekten de hepsi birbirinden farklı, orjinal, kaliteli tribünlere renk veren çalışmalardı. Nasıl olsa sezon ortasına giriyoruz tribünlerden, bestelerden yazacak çok vakit ve malzeme olacaktır. Melodi demişken bu sezonun Sakarya'dan çıkma yeni eserden de şimdi bahsedip konuyu kapatayım. Sakarya tribünlerinden Burak arkadaşımızın(SBF1965) Kartal maçına giderken araçta ilk bizlerle paylaştığı bu melodiyi çok sevdik ve hemen havasına katıldık. Gel git, gel git artık tribüne oturmuş vaziyette. Tribünü ikiye bölerek bir taraf OooOooOoo.. lu kısmını, diğer taraf ta LaayLaayLaay.. kısmını söyleyince tadından yenmiyor. Sezonun ikinci yarısında daha güzel daha gür şekilde söylenecektir. Ve eminim ki bu da diğeri gibi yurtdışına çıkacak. Fazla uzatmadan Samsun maçındaki videosunu da ekleyerek şimdilik veda edelim.

"El Cholo" River'da!

2007-12-16T04:28:00.000+02:00

River Plate Sudamericana'da yarı finalde Arsenal Sarandiye kaybettikten sonra "Daniel Passarella" ile yollarını ayırmıştı. Taze bir kan değişikliği gerekliydi ve Diego Pablo Simeone de bir süredir River Plate gündemini meşgul ediyordu. Bugün de Simeone resmen River Plate'nin yeni hocası oldu. Riverlılar Passarella'dan sonra Simeone macerası için umutlular.

"Cholo" Simeone'ye 14 yaşındayken genç takım hocası Victorio Spinetto tarafından takılmış bir lakap. Genç Simeone'nin o zamanki enerjik oyunu hocasına 60lı yıllarda Boca Juniors ve milli takım formasını giyen Carmelo Simeone'yi anımsattığı için kendisine böyle seslenirmiş. Esasında Cholo çete, mafya işlerine karışmış gençlere söylenen bir takma isim. (Arjantin'de özellikle futbol dünyasında bu tür lakaplar kötü anlamda kullanılmıyor.)

"Karadeniz derbisi" Orduspor-Giresunspor

2007-12-15T22:26:00.000+02:00

16 Aralık Pazar, Ordu 19 Eylül Stadı, Saat:13.00

Karadeniz bölgesinin iki güzide şehrinin ve takımının ezeli rekabetine çok aşina değiliz. Birbirine yakın şehirlerin futbol ve tribün rekabeti daha farklı oluyor. Ordulular ve Giresunlular için bu rekabetin anlamı elbette çok anlamlı. Armalarında ortak fındık öğesini barındırmaları da ayrı bir ilginç nokta. Ordu'dan umuyorum ki güzel, renkli ve şiddetten uzak görüntüler gelir. Hakeden kazansın. İki takıma da nötrüm. Giresunspor'un geçen sezon Bursa'daki Adana Demirspor ile yaptıkları final mücadelesinde Giresunlu dostum vesilesiyle bulunmuştum. Ömrüm boyunca unutamayacağım finallerden biri olarak kalacaktır. Hatırası olarak gıcır mı gıcır bir Giresunspor atkısı da odamda nefes alıyor. Giresunlu dostumun Ordu rekabeti ile ilgili anlattıkları geçmiş yıllara dayanan pek iç açıcı değildi. Kendisine amcaları vesilesiyle anlatılan tabloluları az çok tahmin edebiliyorsunuzdur.

İstatistikler ;

toplam maç: 32
ordu galibiyeti : 18
giresun galibiyeti : 7
beraberlik : 7

En son oynanan maç bu yaz Nevşehir'de sezon öncesi hazırlık maçıydı ve Ordu 2-0 almıştı. Bundan önceki ilk resmi maç 2001-2002 sezonunda Giresun'daki maçta 1-1 beraberlikle sonuçlanmıştı. İstatistikler Ordu'nun açık ara önde olduğunu gösteriyor. Ezeli rekabette 1 artı puan hangi haneye yazılacak maçtan sonra görecez.

dip not : maalesef canlı yayın yok.

Memo Ochoa

2007-12-15T21:35:00.000+02:00

Tam adı "Francisco Guillermo Ochoa Magaña". Ama kendisi futbol arenasında Memo Ochoa olarak biliniyor ve öyle kalacak. Genç Meksikalı kaleciden bahsediyorum. Kendisiyle tanışmam bundan 1.5 sene önce youtube adlı sitede bir videosunu seyretmekle oldu. Memo'ya daha o videoda içim ısındı. Farklı bir stili ve kalede güven veren bir duruşu var gibiydi. Televizyondan canlı olarak maçını izleme şansını ise Copa America 2007 de Meksika-Uruguay 3.cülük maçında oldu. Gerçekten de Memo futbol dünyasında kendisinden çok söz ettirecek. 1985 doğumlu olan Memo ülkesinde Club America'da forma giyiyor ve Meksika'da bir hayli geniş fan kitlesi var. Ne zaman Meksika'dan dışarı çıkar tam bilinmez ama çok uzun süreceğini sanmıyorum. Belki ilk önce Arjantin'e gider belki de Avrupa yolculuğu daha erken olur. Ülkesinde 2004 ve 2006 yıllarında en iyi genç oyuncu ödülünü aldıktan sonra 2007'de en iyi kaleci ödülüne kavuştu. Geçenler de sonucu açıklanan France Football'da da adaydı. Yalnızca 1 oy aldı. Bundan 5 sene sonra bakalım kaç oy alacak...

Şaban "Yıldırım"

2007-12-15T20:56:00.000+02:00

Sakarya şehrinin ve Sakaryaspor'un Türk futboluna değerli armağanlarından biridir Şaban Yıldırım. Maalesef hakettiklerini tam karşılığı ile alamadı bugüne kadar. Futbolculuk kariyerinde Bursaspor'da zirve yapıp, aktif futbolculuk hayatından sonra genç yaşta Sakaryaspor altyapısında antrenörlük hayatına başladı. Ardından 2003-2004 sezonunda Sakaryaspor'un sıkıntılı zamanında "yıldırım" gibi A takımın başına getirildi. Futbol anlayışı ve felsefesi, sahaya yansıttıkları çok geçmeden olumlu bir şekilde görülür oldu. Stili İngiltere Premier lig futbolunu anımsatıyordu. Fakat kendisi uzun vadede başarı planları üzerine değil hep günü kurtarma düşünceleri üzerine başa getirildi. Haksız bir şekilde ayrıldı, sonra en sıkıntılı zamanda tüm kırgınlıkları bir yana bırakarak şehrine ve takımına vefa borcunu utanmadan, sıkılmadan yaptı. En büyük şanssızlığı ; mevcut yönetimin anlayışı ve beceriksizlikleriydi. Sakaryaspor dışında Samsunspor, İstanbulspor, Mardinspor maceraları da oldu. Sonuçlar iç açıcı değildi, başarısızlıkların tüm sorumlusu olarak hep kendisini gösterdi ve onurlu duruşuyla yapılması gerekenleri yaptı. Akıllarda kalan ve daim kalacak olan Şaban hocanın dürüstlüğü, adam gibi adamlığı ve mütevaziliği. İnanıyorum ki gün gelecek Türk futboluna "yıldırım" gibi düşecek. Bunu hakediyorsunuz hocam...

Stad Savaşları ve Euro 2016

2007-12-14T18:30:00.000+02:00

photo by mcvalec on flickr

Dün akşam televizyonda zap yaparken Galatasaray Tv'de Seyrantepe'de yapılacak olan yeni stadyumun tören atma töreninin tekrarına denk geldim ve izlemeye koyuldum. Kürsüye Mehmet Atalay çıktığında Euro 2016 için bazı önemli noktalara dem vurdu. Avrupa şampiyonası için 12 stadın referans olarak sunulması gerektiğinden ve 3'nün hazır, 3'ün yolda olduğunu ve arkasından Antalya, İzmir, Konya ve Ankara'da stad sinyalleri verdi.

3 tane hazır olan stad ; Atatürk Olimpiyat Stadyumu, Beşiktaş İnönü Stadyumu, Fenerbahçe Şükrü Saraçoğlu stadyumu,

3 tane yolda olan stadyum ; Kayseri Kadir Has Stadyumu , Rize Şehir Stadyumu, Aslantepe Ali Samiyen stadyumu.

Mehmet Atalay İzmir için stad düşünüldüğünü belirtti. Yeni bir stadyum mu yoksa İzmir Atatürk Stadyumunun modernize işlemi mi olduğunu bilmiyorum fakat tahminim yeni bir stadyumun geleceği.

Antalya gibi turizm başkenti olan, devre arası kamplarının merkezi bir şehirde modern bir stad zaten gerekliydi. 100.yıl spor kompleksinin ihalesi çeşitli nedenler dolayısıyla iptal edilmişti, tekrar ihaleyi başka bir grup almış ve 18 ayda bitmesi planlanıyor.

Başkent Ankara'da yeni bir stad mı yoksa 19 Mayıs stadının modernize edilmesi mi olacak bilmiyorum ama tahminim gene o ki yeni bir stad bizleri bekleyecek.

Konya tarihiyle, (Mevlana gibi bir felsefeyi de göz önüne alabiliriz) yüzölçümüyle, şehir altyapısı ve nüfusuyla yeni modern bir stadyuma göz kırpması çok normal.

Trabzon'da Hüseyin Avni Aker stadı var ama yeni bir stad projesi zaten söz konusuydu yanlış hatırlamıyorsam.

Sonuç itibariyle ;

4 stadyum İstanbul

1 stadyum İzmir

1 stadyum Ankara

1 stadyum Kayseri

1 stadyum Konya

1 stadyum Antalya

1 stadyum Rize

1 stadyum Trabzon

olmak üzere 11 tane stadyum tahminime göre bunlardan oluşacak. Geriye 1 tane şehir ve stadyum kalıyor. İşte dananın kuyruğu da burada kopuyor. Son stadyum, son şehir yorumlarına ve tahminlerine girmeden önce birkaç şeyden bahsetmek gerekecek;

1996'da İngiltere'de şampiyona için 8 stad 8 şehir kullanıldı. 2004 Portekiz'de 10 stad 8 şehir kullanıldı. (Porto ve Lizbon 2 tane stadla evsahipliği yaptı). Türkiye'nin yüzölçümü bu ülkelerden büyük olduğu ve bölgesel durumların gerçekliği göz önüne alınırsa 12 stadın da şampiyonada kullanılması mümkün gibi. En azından 8 tane stadyum kullanılmayacağı kesin.

Marmara bölgesini 4 tane İstanbul stadı domine etmiş vaziyette. İstanbul-İzmit-Adapazarı hattından Kocaeli ve Sakarya direkt eleniyor. Zaten iki şehirde de herhangi bir somut stad projesi yok. Kocaeli de Uzunçiflikte bir stad projesi kağıt üzerinde konuşulsa da Kocaeli şampiyonaya ev sahipliği yapma şansını kaybediyor. Hayatın sadece futbol olduğu Sakarya'da ise yönetimin basiretsizliği ve siyasi rantlar yüzünden bırakın bir stad projesini mevcut stada çivi dahi çakacak beceri ve azim şu aşamada mümkün değil. Geriye Bursa kalıyor. Onların en büyük rakibi İç Anadolu bölgesine dahil olan Eskişehir olacak. İşte en çok tartışma ve çekişme bu 2 şehir arasında olacak gibi. Bursa'nın avantajı mevcut futbol potansiyeli ve şehir altyapısıyla beraber modern futbol tesislerinin çoğalması da artı bir etken. Yeni stad projesi de rayına oturmasa da şu an var. Eskişehir'e gelecek olursak şehirde belli bir futbol potansiyeli var. Ortada ele tutulur bir stad projesi yok. Ama Eskişehir'in en büyük kozu Maliye bakanı Kemal Unakıtan olacak. Bu bir gerçek. Bakalım 2 şehirden hangisi kazanacak ? Tüm bunların yanında 2 şehrin de şampiyona içinde olabilmesi mümkün.(çok ama çok zayıf ihtimal) Her ikisinin de olmaması da mümkün elbette. (bu sefer Bursa ve Eskişehirden çok tepkiler gelecektir) Şurası bir gerçek ki İstanbul Marmara bölgesini domine etti, büyük balık küçük balığı yedi.

Ege bölgesinde İzmir tek başına şehir olarak, potansiyel olarak, altyapı olarak bu işin altından kalkacaktır. İzmirin yanına belki bir Denizli, çok zayıf ihtimal olarak bir Manisa süprizi olabilir. Gerçekçi tahminle İzmir Ege'yi tek başına temsil edecek.

İç Anadolu bölgesinde ise başkent Ankara, Konya ve Kayseri yerini garantiledi. Bu üç şehrin de arkalarının çok ama çok sağlam olduğunu da göz önüne alırsak herhangi bir süpriz gözükmüyor. Eskişehir konusuna Marmara bölgesinde değinmiştik.

Karadeniz bölgesini Trabzon ve Rize büyük ihtimalle kaptı. Ve 1 grubu buraya verecekler ve grup maçları bu 2 şehirde oynanacak. Rize'nin şu an yapılmakta olan yeni stadyumu modern olsa da kapasite olarak 15 bin-20 bin arasında kalması ve inşaat resimlerinden gördüğüm kadarıyla daha sonra kapasitesinin arttırılmasının zorluğu göz önüne alınırsa belki bir Samsun(Rize'nin yerini alabilecek ilk şehir), Ordu veya Giresun süprizi gelebilir. Trabzon garanti. Rize arkasından ve en büyük rakibi Samsun. Samsun da mevcut stad belli bir kısmı yeniden yenilenmişti.

Akdeniz bölgesinde Antalya'nın ne kadar önemli bir yere sahip olduğunu zaten biliyoruz. En geç 2 sene içinde bitecek olan 100.yıl kompleksi de şampiyonya ev sahipliği yapacak. Adana ve Mersin için herhangi bir söylenti ve proje de ortalıkta gözükmüyor. Çok küçük bir ihtimal Adana'da birileri taşın altına elini koyarsa dengeler değişebilir.

Doğu Anadolu ve Güney Doğu Anadolu bölgesine gelecek olursak dananın kuyruğunun koptuğu esas yer aslında burası olacak. 12 tane stad kontenjanından buraya herhangi bir boşluk kalmadı, kalmıyor, kalamıyor. Akla gelen 2 tane şehir var. Bunlardan biri Şanlıurfa ki şu an tekrar yapımına devam edilen ve yıllarca bitmeyen stad öyle ya da böyle bitecek. Diğeri de Diyarbakır. Ortada henüz bir stad projesi yok. En azından ben duymadım. Benim kişisel tercihim Urfa ve Diyarbakır'a bir grubun verilmesi. Bu durumda İstanbul'dan 2 tane stad kesilecek.

2016'ya kadar şampiyona formatı değişmez ise toplam 4 grup ve finalle beraber toplam 32 maça ev sahipliği yapacak şehirler ve stadlar için ön tahminler bunlardan ibaret. Tüm bunları konuştuk ta 2016'yı bize verecekleri ne malum diye soracak olursanız ; cevap sadece "bizim."

big brother is watching you

2007-12-13T20:11:00.000+02:00

Şubat 2008 de başlaması planlanan Reality Goal'ün formatı aşağı yukarı belirlenmiş durumda. Öncelikle neden böyle bir yapıma ihtiyaç duyulmuş ondan söz etmek gerekiyor. Fabian Olemberg adlı yapımcı son zamanlarda Arjantin'de artan futbol terörü(?!) üzerine ; aslında futbol taraftarlarının birbiriyle iyi geçinebildiğini, aynı evde yaşayabileceğini ve böylece artan şiddet durumlarının bir nebzede olsa azalabileceğini insanlara kanıtlamak ve iletmek istemesi. Yapım daha şimdiden İsviçre'ye satılma aşamasındaymış. Bir gün buralara da uğrarsa şaşırmayalım.

Evde 20 kişi yaşayacak. 10 erkek, 10 kız. Evden çıkmak serbest, haftasonları da maçlara gitmek serbest. (evdeki rakip takım taraftarlarıyla da) Evin içinde ayrıca psikologlar hakem niyetine duracak. Olası durumlarda müdahale edip sakinleştirme görevini üstlenecek.(kırmızı kart kullanma hakları vb. şeyler de olacak) Taraftarı alınacak 10 klüp te belirlenmiş durumda ;

Boca Juniors

River Plate

Independiente

San Larenzo

Racing

Huracan

Rosario Central

Estudiantes LP

Gimnasia LP

Newell's Old Boys

Arjantin'in en büyük 5 derbisi diye lanse edilen listeyi de hatırlatalım ;

Boca Juniors - River Plate

Independiente - Racing

San Larenzo - Huracan

Rosario Central - Newell's Old Boys

Gimnasia - Estudiantes

Ev içinde yaşanacak olası terso durumların ve yakınlaşmaları az çok tahmin edebiliriz. Çok zaman geçmeden bir gruplaşma söz konusu olacaktır. Her ne kadar Bocalıların dost, kardeş gibi bir takım olguları yoksa da Racing'e değişik bir duruşları söz konusu. Birçoğu eğer Bocalı olmasaydım Racing'i tutardım der. Haliyle River-İnd. yakınlaşması. Huracan'ın da San Lorenzo ve Rosario ile düşman olması benzer durumları getirecektir. Gimnasia'nın da Riverla iyi ilişkiler içinde olması dengeleri biraz değiştirip, olayları hallaç pamuğuna getirebilir. 10 takım sınırı olduğundan Colon-Rosario ilişkisini izlemek mümkün olmayacak. İki taraf arasında sonu hapishanelere kadar giden kanlı bir düello vardı.

Tüm bu senaryoların yanında unutulmamalı ki bu bir televizyon şov programı ve kesinlikle tribünleri tamamıyla temsil etmeyecek. Program başladıktan sonra çok ses getireceği belli ve evdekilerin işi hiç kolay olmayacak. Kızların da işin içinde olması olayı farklı boyutlara getirebilir. Bekleyelim bakalım...

Danyel San Palermo

2007-12-13T15:24:00.000+02:00

Tokyo'da devam eden Club World Cup 2007'de beklenildiği gibi finalin adı Boca Juniors - AC Milan oldu. Boca dün yarı finalde Tunus temsilcisi Etoile du Sahel'i tabiri caizse "döve döve" 1-0 ile geçti. Arjantinliler hakemin çok yanlı tutum sergilediğini savunsa da maçtan fotolar tam tersini gösteriyor. 65.ci dakikada Vargas'ın kırmızı kart görmesi de bunu doğruluyor. Palermo da "Japonya'da karate asla sadece karate değildir" diyerek üstad Miyagi San'ı andı.

dip not : Milan da bugün Urawa Red Diamonds'ı aynı skorla geçti. Final 16 Aralık Pazar günü oynanacak.

T.F.F. neyin kısaltmasıdır ?

2007-12-12T19:25:00.000+02:00

İki resim arasındaki 7 farkı bulun!

**********

"13- Sakaryaspor A.Ş. Kulübü Hakkında; 05.11.2007 tarihinde oynanan Sakaryaspor A.Ş.- Giresunspor müsabakasında; stada yanıcı-patlayıcı madde sokulmak suretiyle talimatlara aykırı davranışta bulunulması nedeniyle 1.000.-YTL (Bin Yeni Türk Lirası) para cezası verilmesine,"

**********

"25- Kocaelispor Kulübü hakkında: 03.12.2007 tarihinde oynanan Kocaelispor-Kartalspor müsabakasında,merdiven boşluklarının boş bırakılmayarak talimatlara aykırı davranışta bulunulması nedeniyle 1.000.-YTL (Bin Yeni Türk Lirası) para cezası verilmesine, Ayrıca müsabakada çıkan olayların saha olayı boyutuna ulaştığı konusunda yeterli kanaat elde edilemediğinden ceza tayinine yer olmadığına,"

**********

Carlos Tevez

2007-12-09T14:12:00.000+02:00

Manchester United 4-1 Derby County

pankart namus mudur ?

2007-11-20T04:49:00.000+02:00

Arjantin'de pankart namusdur. Ama bu namus olayının incelikleri var. "Pankartı kaptırdım grubu dağıtıyoruz, çekiliyoruz" durumları yok. Çünkü ansızın pankart kaptırabilir veya kapabilirsiniz. Arada unutmadan belirtmekte fayda var digital pankart diye bir kavram oralarda yok. Arjantin'de rakip takımın pankartını çalmak bir nevi gövde gösterisi. Peki napıyorlar bu çaldıkları pankartları ? Yakıyorlar mı, üzerlerinde değişiklik mi yapıyorlar vb..? Hayır hiçbiri değil. Pankartın orjaninalliğini bozmadan ilk iç saha maçında veya deplasmanda(ki çalınan pankart oynanacak takımın ise evlere şenlik bir durum söz konusu) tribünlerde bu pankartları açarak gerçek sahiplerine selam gönderiyorlar. Eğer maça rakip takımın pankartıyla(veya şeritler -ki bunlara özel olarak sonra değinecem) gelirsen o gün stadda sen kralsın.

[Kapan: River Plate / Kaptıran : Racing]

[Kapan: Huracan / Kaptıran : River Plate]

[Kapan: San Larenzo / Kaptıran : Boca Juniors]

devam edecek...

Colon Maçı ve Colonlu Tatangalar

2007-10-11T20:57:00.000+03:00

Attila Ilhan ve Tatangalar

2007-10-11T00:45:00.000+03:00

15 Haziran 1925-11 Ekim 2005

Mideme yumruk yemis hissini yerlestiren o haberin tasidigi bilgi;
“Attila Ilhan öldü!”
“Böyle bir cümle nasil kurulur be adam!” itirazinin ardindan gelen o yakisikli ve sonucun çaresizligine boyun egen agir küfür...
Ve onlarca gerekçe ve onlarca farkli baslikla baska baska yerlerde yazilabilecek yazilardan geçip, kendimi bana burada buldurtan his.
Ya da söyle mi denmelidir?
Attila Ilhan da zaten Tatangalarin yol rehberinden en önemlisi, arkadasi, feyzihani ve özeti degil midir?
Öyledir... Pek ala öyledir?
Dizeden düz yaziya çevrilmis su cümle:
1946 senesinde birader Mirç ve ben, sokaklarinda Mohikanlar gibi atesler yaktik; sana taptik ulan Istanbul sana taptik.
Mirç ve Ilhan ve Mohikanlar.
Ve aslinda kendilerine Kizilderililerden bir isim bulan bu sokaklarda atesler yakan, naralar atan ve yeri geldiginde posta koyan Tatangalar...
Ve tüm arabesk kalplerimizin orta yerinde duran o malum dize: ne olur kim oldugunu bilsem pia’nin/ ellerini bir tutsam ölsem...
Bu hafta maça kim gider?
Sonraki hafta maça kim gelir?
Ama bilirim ki Keçi Yilmaz Attila Ilhan için mutlaka bir üçlü çektirir.

-saitfaik*-

*[Yıllardır Sakaryaspor çevresinde saitfaik takma adıyla yazılar yazan Tatanga yazar. Bu yazı 12 Ocak 2005 tarihinde yazılmıştır]

Ernesto Che Guevara

2007-10-09T08:27:00.000+03:00

14 Haziran 1928 - 9 Ekim 1967

Palacio Lyon'a

2007-09-13T12:37:00.000+03:00

Rodrigo Palacio'nun aralık ayında O.Lyon'a transfer olacağı Arjantin'in güvenilir kaynaklarından Ajans Telam tarafından doğrulan(mış). Boca Juniors forvet hattında iyice sıkıntı çekecek. Palermo'nun da son demleri. Lyon için büyük bir transfer! (ki haber balon çıkmazsa)

Gün olur devran döner

2007-09-13T11:32:00.000+03:00

Haftasonu Apertura'da Boca son dakikada yediği golle Colon'a boyun eğerken, River Velez'i 5 golle geçerek gövde gösterisi yapmıştı. Dün oynanan maçlarda ise Boca Olimpo'yu Palacio ve Palermo'nun golleriyle geçerken River Arsenal Sarandi karşısında öne geçmesine rağmen son dakikada yediği golle 2-1 kaybetti. La Plata'daki Gimnasia La Plata-Colon maçı ise sağanak yağmur yüzünden ağırlaşan saha koşulları nedeniyle maç oynandığı sırada hakem tarafından tatil edildi. Lanus-San Larenzo maçında ise 7 gol vardı.

2007-09-11T09:27:00.000+03:00

İsteseydi Carlos bile olabilirdi! veya isteselerdi..

O yıllar Tuncay Şanlı ile beraber Sakaryaspor'da yeni bir yıldız(fm ağzı ile wonderkid) doğuyordu. Geleceğin Roberto Carlos'u diye lanse edilmeye başlanması çok için çok uzun bir süre geçmeyecekti. Genç milli takımın da dikkatini çekmesiyle Tuncay abisi ile birlikte bavulunu toplayıp Fenerbahçe'nin yolunu tuttu. 400 bin dolar Sakaryaspor'a kazandırması klüp için güzel olmasına güzeldi. 3 numaralı traşı ve oyun stili ile yeni Roberto Carlos oydu !? O sıra Fenerbahçe aynı mevkiye Petkovu alarak Mahmut'a şans vermedi. Daum bir türlü Mahmut'a şans vermiyordu. Yedek klubesine alıştırdı çocuğu. Mahmut sabır taşı gibi kendisine verilecek formayı bekledi durdu. "Pişmesi lazım" kültürü Türkiye liglerinde meşhurdur. Ama onu pişmesi için başka bir klübe de kiralık olarak vermediler. Fenerbahçe'de oynamadan pişecekti. Tabi ki doğal olarak pişemedi. Geçen sene Gaziantep'e kiralık olarak gidip vasat bir oyun sergiledi. Bu sezon Orduspor kadrosunda. Mahmut'un geleceğiyle kim oynadı ? Kendisi ? Daum ? Fenerbahçe ? Orjinal Carlos şimdi Fenerbahçe'de.

Antonio Mohamed

2007-09-10T09:02:00.000+03:00

Huracán teknik direktörü(idi). Geçen hafta "allaha emanet ol" diyerek yol vermişler. Arjantin'de lakabı "Turco". "Fuerza Turco" diye de bahsediliyor. Tabiki kendisi Türk değil. Giyim tarzıyla orada fenomen oldu. Şapkası Bağış Erten'i hatırlatmıyor mu ? Ama Bağış Erten'inkilerin daha şık olduğu söylenebilir.

Motorsuz Devrim Reloaded #12

2007-09-08T19:56:00.000+03:00

Fotoğraflar 2

***

Colon de Santa Fe'nin "Lanus" ile iç sahada yapacağı maç öncesinden ve tribünlerinden görüntüler. (maçı Colon 2-1 aldı)

Motorsuz Devrim Reloaded #11

2007-09-08T19:41:00.000+03:00

Fotoğraflar

Metin abinin(namı diğer Sarı Meto)mArjantin-Brezilya yolculuğundan fotoğraflara sıra geldi. Fotoğraflara tek tek açıklama yapmak hayli zor olsa da daha önceki yazılardan daha çok anlam çıkarılabilir. Ufak paketler halinde gene de kısa açıklamalarla başlıyorum ;

***

Sarı Meto'nun Buenos Aires'e indikten sonra otobüsle 6 saatlik Santa Fe yolculuğu sonrası Santa Fe tribünlerinden 4 arkadaşın karşılaması ve bir kamyonetin arkasından başlayanlar...

***

Toto ve Maru'nun aileleri. Toto-Maru geçen sene evlilik kararı alıp düğün zamanını 17 Ağustos olarak belirlemişlerdi. Düğün iki aşamalı. Öncesi çok sade bir nikah, sonrası ise bizimkilere benzeyen görüntüler.

..Eylül'ün 7'si.., ..yıl 2002..

2007-09-07T00:59:00.000+03:00

Motorsuz Devrim Reloaded #10

2007-09-06T14:28:00.001+03:00

"Tribünler aslında bir nevi o toplumun göstergesi oluyorlar..

Toplumsal baskı, yönetimsel düzensizliklerden doğuyor. Yani bir toplumda işsizlik varsa veya bir iş için bilmem kaç tane ABİNİZ olursa başvurunuz kabul oluyorsa.. Toplumsal bir kızgınlık oluşuyor, tabi ki.. Sonra bu toplumlar, zaten bir araya gelmekte güçlük çekiyorlar.

Ve tribün gibi yerlerde bir araya geldiklerinde, kaçan gole patlayabiliyorlar.. Ve sonra teller yükseliyor, tribünlerin önüne.. Toplumsal adaletsizlik ve sömürü ne kadar yüksekse, teller de o kadar yüksek oluyor.. Hatta hendekler açılıp içleri sularla doluyor..

Sorun hep tribun çocukları olarak gösteriliyor, oysa ki doğrusu şu; çocuklar tepki gösteriyor, yönetimlerin yaptığı usulsüzlüklere..

Ülkemizde de olduğu gibi.."

Sarı Meto

Motorsuz Devrim Reloaded #9

2007-09-03T01:44:00.002+03:00

"Buenos Aires'ten yola çıktım, Rio De Janeiro'ya doğru, 3 gün otobüsle.. Hikayem devam ediyordu. Hayallerimi takip ediyordum.

Debora'nın köyüne gidiyordum, kimsenin haberi yoktu, benim oraya gideceğimden, SİZDEN BAŞKA..

Neyse, köye vardım, küçük bir köy, tepede kilisesi aşağılara doğru yayılmış evler.. Köyde olduğunuz hemen anlaşılıyor, fazla dikkat çekmeden, başka bir köye "Sao Lorenco"ya yerleştim, hemen iki üç arkadaş edindim, Brezilya sıcağında yatmış uzanmış, sıcaktan pestili çıkmış köylülerden, bir küçük barın önünde oturuyorlar..

Taksici buldum, beni her yere götürdü, alıştık da birbirimize, evine götürdü, annesiyle tanıştık, alkolik babasının kendilerini terk etmesini olağan bir tavırla anlattı..

Elimde bir not vardı ; "12/Ekim/1997, saat 20:30'da Warrior Squar'de buluşalım". Bu notu ben yazmıştım Debora'ya 10 sene önce..

O da bana 2 yıl önce bir mektup atmış ve bu notu o mektuba iliştirmişti..

Neyse bu notu, Serranos köyünden ayrılmadan kapısından içeri bırakmak istedim.. Taksiciye son bir tur atalım dedim. Kendisinin orada olmadığını biliyordum.. Evin duvarına da "KARASAPLANTIM" yazarken, abisi çıktı elinde silahla, "kimsin" diye bağırdı, şapkamı çıkardım tanıdı beni..

İçeri davet edildik, girmek istemedim, rahatsiz etmekten ve olmaktan korkuyordum.. Sonunda girdik içeri, yemekler hazırlandı, "gideceğiz rahatsız olmayın" dedik. Olur muydu ? Misafirperverlikleri görülmeye değerdi.. Debora'yı arayalım dediler, istemedim, burada olduğumu bilmesini istemiyordum..

Sonra tuvalete kalktım, tam o arada Debora ile kaldığımız odanın önünden geçiyordum, aklım başımdan gitti, odanın kapısını kapadım ve olan oldu.. Odada ne var ne yok, param parça etmiştim, her yerim kan içinde elim kırılmıştı. Abisi kapıyı kırıp içeri girdi, herkes şok içindeydi..

İşte anılar çarpınca böyle oluyor insan..

Hastaneye götürelim falan dediler, kabul etmedim, taksiciye haydi gidiyoruz dedim..

Ve gittim, elim kırık, kalbim değil, çünkü onun nerede olduğunu bilmiyorum.."

Sarı Meto

Motorsuz Devrim Reloaded #8

2007-08-26T21:42:00.000+03:00

"Theia Mania bir pankart oluyor,
bir buket yolunu buluyor
Buenos Aires'in antik sokalarında
GORKI"in "ANA" sı hatrına.

ben yine,
"SUÇ VE CEZA"yı oynuyorum.
"HARMAN DALI" niyetine.

lanet olsun
Arjantin´de bile
"EVERYTHING I DO, I DO IT FOR YOU" çalıyor."

Sarı Meto

kişisel not: Adam gibi adamsın!

Motorsuz Devrim Reloaded #7

2007-08-22T19:28:00.001+03:00

"Bu olaylar sıra sıra devam etti..

Debora Brezilya'dan ailesine "ben Metin ile yaşamaya gidiyorum" diye ayrılmıştı, ailesi de bir kere dahi yüzünü görmedikleri bir kişiyle yaşama isteğini ve kararını anlamlı bulmuyordu. Kaldı ki bir de Müslüman bir ülkenin insanıyla nasıl olacaktı, bunlar hep Debora'nın ailesinin kafasında soru işaretleri iken babası Debora'ya "git ve bir daha da gelme" demişti..

Baba yüreğiydi ya dayanamadı, Haziran 2000'de Debora babasıyla tekrar konuşmaya başladı telefonda, ben de konuştum babasıyla, tabi ki asla şunu anlatamamıştım, ben pasaportsuz sürgün biriydim İngiltere'de..

Tüm acılar artık benim ne üzülmeme ne de bir olaya sevinmeme izin veriyordu, sadece insanlar yıkılmış bir insan demesin diye gülümsüyor tebessümle karşılıyordum herkesi..

Londra'da tercümanlığa başlamıştım, artık eve haftanın 2 veya 3 günü gidebiliyordum, çünkü tercümanlık işi sabit bir yerde değildi, çoğunlukla Londra'da, Liverpool'da veya Leeds'de idi, benim evim ise Londra'ya bile 2 saat uzaktaydı..

Debora babasına devamlı faks gönderiyor ve yeni ilişkiler yaratıyordu. Mutluydu, babası artık alışmıştı benimle olmasına.. Debora'nın benimle olması da çok zor koşullardaydı.. Vize sorunu vardı, 6 ayda bir okul kaydı yaptırıp Fransa'ya gitmesi gelmesi gerekiyordu, okul masrafları ve Fransa'ya gidişi çok masraflı olurken, ben okul müdürünün kaşesini çalmıştım, okulun antetli kağıdını da artık okul işlemlerini ben evimden yapıyordum..

21 Ağustos benim için depremin yıldönümüydü, çünkü ben depremin tam anlamıyla neler yaptığını, ölümleri 21 Ağustosta oğrenmiştim..

21 Ağustostu, Londra'daydım, Debora aradı konuştuk, üzgündüm, feci de içmiştim, Debora babasına faks çekmek istediğini ve faks makinasının çalışmadığını söyledi, tarif ettim ne yapacağını, 5 dakika sonra geri aradı çığlıklarla, "babam ölmüş" dedi..

Evet 21 Ağustos ben sarhoş ve perişan şimdi Debora da..

1000 pound tutuyordu bileti o kadar da param yoktu, kapı kapı gezdim.. Adnan abim attı 1000 poundu önüme zarfın içinde "al" dedi "kızı götür havaalanına.."

Gittik havaalanına ama uçak yoktu Brezilya'ya, ertesi sabaha aldık bileti, babasını gömmüşlerdi Debora'nın, sıcak Brezilya'da, bedeni ölür ölmez gömmüşler.. Sıra Debora'daydı.. 21 Ağustosa 2 acı sığdırmıştık..

Sanki artık acıların çocuklarıydık ve bu dolambaçlı sevda bir uğursuzluk taşıyordu..

Aradan aylar geçti, biz ikimiz artık acıdan kavruluyorduk, telefonlar çalıyor ve biz korkuyorduk..

Artık yeter dedim, ben zaten hapistim İngiltere'de Debora'ya da çektiremezdim..

Biletini aldim tek gidişlik, koydum önüne saatlerce ağladık sarılarak..

Bir Altay maçı öncesi "TATANGA DEBORA" olmuştu artık, Adapazarı pankart tarihine..

Ama ben dün Debora'nın babasının mezarı başındaydım, 21 Ağustosta, biraz gecikmiştim ama olsun.. Her 21 Ağustosta burada olmayabilirim bundan sonra ama borcum vardı, tümünü ödeyemedim "DOMINGOS CARVALHO DE SOUZA"ya, ama saygılarımı ve rahmetlerimi ilettim yaradana ve ona..

Debora'nın telefonunu ve adresini ve her şeyini sildim attım, ona da sizin huzurunuzda saygılarımı sunuyorum, allah yolunu açık etsin, o büyük kadının..

Yaşlı gözlerim, onurlu kalbimle..

Sarı Meto"

Motorsuz Devrim Reloaded #6

2007-08-22T18:16:00.000+03:00

Düğün tüm heyecan ve çoşkusuyla sabahı buldu. Burada düğuünler sabah 6'da bitiyor..

Santa Fe'de tüm telaşı geride bırakmaya hazırlanırken, Keçi Yılmaz'ın yazısı geliyor.. "Meto, yaz Santa Fe duvarlarına 17 Ağustos'u unutmadığımızı.."

Tercüme ettim o yazıyı çocuklara, dedim yazmak zorundayız bunu.. Çocuklar dedi ki; "bu seref bize ait", biz yazacağız ve yazıldı İspanyolca ve Türkçe 17 AĞUSTOSUN İNADINA UNUTULMADIĞI..

Sizle bir başka anlamını paylaşacağım bu yolculuğun..

17 Ağustos sabahı depremin haberini ben Almanya'daki arkadaşım Erkul'dan aldım.. İlk duyduğumda anlamıştım dehşetini depremin.. İngiltere'de tıkılmış kalmış biriydim, evime sevdiklerime o kadar uzaktım ki her biri her gün tekrar tekrar ölüyordu benim için..

Kimseyle konuşamıyordum, sanırım Yılmaz aramıştı beni askeriyenin kaçak telefonundan.. İnternet te gelişmemişti o zamanlar..

İstanbul'dan bir arkadaşım ayın 21 Ağustosunda iletebilmişti bir cep telefonu aileme, halamın oğlu, eşi ve amcamın kızı hakkı rahmetine kavuşmuştu..

Ama inanın bencillik zannediyordum, onların arkasından üzülmeyi, çünkü koca şehrim yerle bir olmuştu.. İlk görüntüleri, kürt bir ailenin beni evlerine daveti sonrası, uydudan almıştım.. Şehrim yerle birdi..

Telefon hatları düzelmeye başlamıştı.. Devamlı kardeşimi arıyordum, haber almak için değil, acının yüreğimi dağlamasını ister gibiydim.. Bir avuç toprak bile kazamıyordum bir çocuğun altında kalan son umutları aramak için..

Nurettin dedi ki ; "abi yeni camiden izmit caddesine bak, hiç bir sey kalmadı", bir oooofff çektim ve telefon elimden düştü..

BEN 17 AĞUSTOSLARDA HİÇ ADAPAZARINDA OLMAYACAĞIM, ÇÜNKÜ UZAKTA HİSSEDEBİLIYORUM BEN BU ACIYI..

Aslında amacımız acı hissetmek falan da değil.. Ama bütün bu yaşananların sadece bir kötü talih olmadığını biliyoruz, Adapazarı'nın bu kaderi yıllar önce çizilmişti, altına bir yeni araba çekmek veya yeni bir yazlık almak için hunharca binalar yapan mütahitler ve yetkililer tarafından.. Benim isyanım işte buna ve bu isyan her 17 Ağustosta benim için büyüyecek..

Ne demekti ya, zaten bir daha ne zaman göreceğini bilmediğin şehrin her gün anıları biraz daha buhurlaşan şehrin, şimdi sadece düşlerde değil, gerçekte de yok olmuştu.. Keşke ben o şehri bir daha göremeseydim ama şehrim tüm muhteşemliği ile ayakta kalabilseydi..

Deprem sürecinde yatağımı oturma odasına çekmiştim, kız arkadaşımı rahatsız etmek istemiyordum.. Dakika geçmiyordu... Telefonlar ediyordum, uydu bağlattım evime, Adapazarı'ndan gelen görüntülerde kahroluyordum, sabah 2'lerinde 3'lerinde bas bas bağırıyordum, ana avrat sövüyordum o mütahitlere ve onlara diploma verenlere..

Deprem acısı bir şekilde paylaşımlarla aslında bir dayanışma yaratmıştı ve bu acı bir anlama bürünmüştü.. Belki de biz göçmen toplumlar o topraklara kendimizi bağlayabilecek yeni anlamlar yaratmıştık..

Hayatıma devam etmeye, normale dönmeye çalışıyordum, ama hiçbirşey artık eskisi gibi değildi, çünkü ben 1988'de dedemi kaybettiğimde çok yıkılmıştım ama bunun üzerinden de çok zaman geçmiş ve ben daha sonra çok yakınımı kaybetmemiştim.. Ve şehrin depremle yıkımına alışamıyordum.. Beni tanıyanlar bilir, her yaptığım işte ve uğraşta kişiliğim gereği iz bırakacak şeyler yaparım ve çok heyecanlı yerinde duramayan bir yapım vardır.. İşte bu heyecan deprem sonrası bir düşüşe uğradı, biliyordum artık aynı ben değildim..

Kitap deposunda çalışıyordum İngiltere'de, dünyanın dört bir yanına kitap dağıtımı yapan bir firmada çalışıyordum..

Sabaha karşı 3 Aralik 1999'da "Debora geldi" dediler işyerinin kapısına, rafların arasından fırladım gittim kapıya, ağlıyordu, "siktirin gidin lan" dedim, yanımda Barış arkadaşımda vardı, ona bir yumruk attım, sanki biliyordum yine cok acı bir haber olduğunu, sanki onları oradan kovarsam haberi duymayacaktım...

"Kardeşin" dedi, Debora. İnanın öyle yere yığıldım ki, sanki 10 ton olmuştu bedenim, bir yumruk vurdum yere, "kalk ayağı" dedim kendime, "hani güçlüydün" dedim, "hani devrimciydin", acılar diyalektikti. Kalktım ayağa..

Arabaya bindik, eve gittim. Çok fırtınalı bir geceydi, sahilde yürümeye çıktım eve geri geldim tekrar çıktım, zavallı Debora ne yapacağını şaşırmıştı, ona da acıyordum artık, 6 ayda bir benim acılarımla o da perişan oluyor ve elinden de bir şey gelmiyordu..

Kardeşim vefat etmiş, koşsam 1 ayda, arabayla 2 günde, uçağa binsem 8 saatte gideceğim evime gidemiyordum..

Annem, "oğlum bu haberi senden beklerken ondan geldi" dediğinde ise, perişan olmuştum, sanki öyle bir tokat atmıştı ki annem bana.. Düşünsenize ben annemi yillarca ölum haberimle bekletmişim, bu inanın milattı benim hayatımda. Sonra ölüm haberini bekleyen anneler geldi aklıma. Bunun felsefesi, politikasi, sosyolojik bir açıklaması yoktu..

Annem çok metanetle diyordu ki: "oğlum kardeşini getirdiler, oturma odasına, yerde, senin için saçlarını okşuyorum.." oooffff."

Sarı Meto

Motorsuz Devrim Reloaded #5

2007-08-22T05:48:00.000+03:00

"Göç etmiş toplumlar belli dönemlerde, bilerek veya bilmeyerek, uşağı olurlar yeni düzenin.. Ata, dede kavramı yok bu toplumda, Adapazarı gibi bir anlamda, çoğumuzun dedesi birinci dünya savaşında savaşmamış..

Evlerin üst katları tamamlanmamış, yığma tuğla, sıva desen ne ala..

Erken saatleri sabahın, bir tek hocanın ezan sesi eksik, yoksa aynen bizim mahalle.

Düğüm telaşı sardı TOTO'nun evini, 17 Ağustos'ada getirdi ya bir de bizim acı buruk heyecanımız..

Ama biz acıyı dağlamışız yüreğimize.. Hani derler ya, Allahü Teala ölümü önce dağa vermiş dağ çatlamış, denize vermiş denizler taşmış, insana vermiş insan ağlamış, sızlamış ama sonra alışmış, Allah cc demiş ki ; bundan sonra ölüm ve acı insana..

Evet katlanıyoruz.. Ama alışamıyoruz.. Hele ki o NAMUSSUZ mütahitler hala görevdeyken ve devletle iç içe kol kolayken asla katlanamıyoruz..

Hem de yeni dönem hükümette bu ŞEREFSİZ mutahitlerden 48 tane tescilli olanı varken, yani bu mütahitlik hatalarından yargılanmışlarken hala orada milliyetçi, solcu veya dinci parti milletvekilleri diye geziniyorlarsa, vallahi bize yine çoookkk hapis yoolları görünüyor..

Neyse biz çektik yine çekeriz..

Düğüne gelelim..

Çok feci bir heyecan hakimdi. Toto kardeşim damat konusmaşına tüm salonu bir dakikalık saygıya davet etmesiyle başladı düğün, ülkemiz coğrafyasındaki acıya hitaben..

Gözlerimdeki endamı anlatmıyacağım sizlere, bir de çok önemli olanı, masaları ayrılmıştı herkesin. Toto, Maru, anne babaları ve biz 1999 Ağustos şehitleri diye ayrılmış masamızda düğünün en önemli davetlileri diye oturuyorduk..

Düğün Colon de Santa Fe hinchada'sının yani tribününün kırmızı-siyah pankart ve davullarıyla salona girmesiyle başka bir anlam taşıdı.

Ben davulu alıyordum, inanın depremde şehit verdiğim başta üç yeğenim olmak üzere tüm şehitler adına beynine beynine vurdum, namussuz mutahitlerin...
devamı gelecek.."

Sarı Meto

Motorsuz Devrim Reloaded #4

2007-08-18T07:19:00.000+03:00

"Haberiniz olduğu üzere bagajlarım İspanya'da kayboldu ve pankartımız da çantalarda..

Ancak az önce bir pankart yazdık burada Santa Fe'de "Tatangalar De Santa Fe". Santa Fe'li Tatangalar.

Sokak sokak, dükkan dükkan geziyoruz Santa Fe sokaklarını, insanlar çıkıyor önümüze "Naim" diyor "benim adım", Süleyman, Şamil isimleri var bir çoğunun.. Neden burada olduklarının bile farkında olmadan Arjantinli olmuşlar, yıllar önce göçmüş dedeleri, aynı coğrafyadan gelmişler..

Devam edeceğim."

Sarı Meto

Motorsuz Devrim Reloaded #3

2007-08-17T15:23:00.000+03:00

"Onlar değil biz kuvayi milliyeleriz..

Ne olursunuz bunu unutmayın..

Buradaki Arjantinli dostlarımız John Steinbeck'in "Gazap Üzumleri" kitabını hediye ettim ve bir yazardan İstanbul ve onun hikayelerini..

Ne olur gençler Sait Faik'i okuyun, anlayın en iyi dostunuzu..

Aykut'umuzun yaşıtları sizi en güzel duygularımızla analarınız sizin cenazelerinizi okşamadan saygıyla selamlıyoruz..

Biz Tatangalar abileri, kavganızda en öndeyiz ama kahpelikte de öylesine kuvayi milliye gençleriyiz..

Sizi bazı mafya abileriniz iki üc hapa satar ama biz asla sizi bırakmayız o kirli sokaklarda..

Ben bu tarihlerde kaybettim canlarımı ve doğduğum da tandmadığım köşe başlarını..

Tribününüze ve öz benliğinize sarılın.. Zannetmeyin o güzel mühendislik, doktorluk veya finansal diplomalarınız size adamlık verir.. Adamlık analarınızın kışlık sala ve recellerinizde saklıdır..

Gitmek zorundayım..

(anlamadiğınız ve açıklama beklediğiniz herşeye özelden cevap vermeye çalışacağım)

Allaha emanet olun."

Sarı Meto

Motorsuz Devrim Reloaded #2

2007-08-17T15:17:00.000+03:00

"Yok böyle bir olay!

Geçen sene Santa fe tribünlerine armağan ettiğimiz polarlar vardı ya;

az önce Santa Fe stadının önünden geçerken Tatangalar polarlı birine rastladı Colonlu bir arkadaş, taksiyi geri döndürdük, çocuğa sorduk "bu poları nereden buldun?" diye, "abilerimden biri verdi" dedi, "kim" dedik "Alfredo" dedi, geçen sene "Turco" diye biri vermiş ona.

Boksörmüş çocuk, kapşonlu bir eşofman ve kimsenin anlamadığı bir üstle çalışmak hoşuna gidiyormuş.

İdmana da davet etti bizi.

"Abimle cumartesi görüşürsünüz" de dedi.

İşte buralarda her türlü ilişkiler kurmuşus bizler ama;

sabah namazı sonrası hacı abinin önüne kusan AMA öZüR BİLE DiLEMEYEN, pasaj aralarında BEN TATANGAYIM DIYE TAFRA YAPAN, tribününü mafya babalarının alt yapısı gören HEPSİNİN AĞZINA SIÇAYIM..

Biz şehri tribünden sevenleriz ve kıtalar ötesinde en güzellerini gördük, en fanatiklerinizin.

TATANGALAR TRİBÜNÜ BİZİMDİR, AYRILIK VEYA AYKIRILIK YAPANLAR CEZALANDIRILACAKTIR.. AMA SADECE VE SADECE ADALET BAKİ KALACAKTIR TATANGALARIN TRIBÜNLERİNDE.. DEVLETİN KOLLUK GÜÇLERİYLE KANKA OLMUŞ HAPÇILAR DEFOLACAKLAR...

Güney Amerika gecekondularından saygılar,

HER ZAMANKİ GİBİ TATANGALARIN YEŞİL SİYAH SEVDASI KAZANACAK..

ALLAH BELASINI VERSİN BU ÜLKEYİ AMERiKAYA SATANLARIN..

YEŞİL İNAT SİYAH İSYAN!

resimler ve videolar geliyor

Bağımsız bir dünya da"

Sarı Meto

Motorsuz Devrim Reloaded #1

2007-08-15T04:36:00.000+03:00

"Bounes Aires'e indik,

Bir gün evvel Tuncay Şanlı için açtığımız pankartımız, bu sefer okyanuslar aşarak, Arjantine ulaştı.

Buenos Aires'i puslu bir gece sarmıştı, reklam panolarını ise emperyalizmin kurtları; HSBC, BURGER KING vs vs... Fakir Arjantin halklarının boynuna binmişler bes belli..

Gecekondu usülü mahallelerinden şehir merkezine ilerlerken, gecenin bir vaktinde bu fakirlik içersinde tenis oynayan insanları görünce, fakirliğin insanlık onurunu yenemediğini görmek beni çok mutlu ediyordu.. Zira Allah kimseyi sosyal fakir etmesin..

Otobüsüme aktarma yapıyorum ve gece 11:30 itibariyle "Santa Fe" otobüsüne biniyorum.

6 saatlik yolculuğun hiçbir bölümünü hatırlamıyorum.. Uyumuşum.

"Santa Fe" tribününden 4 kişilik bir arkadaş grubu beni karşılıyor ve şaşkınlıklarından birbirlerine bakıp sonra şımarık çocuklar gibi birbirlerine vuruşarak şakalaşıyorlar.

Yanıma ilk gelen "Maru" ve "Toto" oluyor, 17 Ağustos'u düğün tarihi olarak seçen bu ince düşünceli insanlar oluyor bizi buralara çeken.. Depremi isyanla ve çoşkuyla ve gidenlerin ardına "sizi unutmadık sizinle yaşıyoruz" şiarini haykırıyorlardı adeta..

Sabahin 6sı dışarıda evlerinin duvarına çizdikleri "COLON" amblemini gösteriyorlar, evlerine giriyoruz, uykularını beni görmek için bozan "Colon Sante Fe" tribünün aileleriyle buluşma şansi elde ediyorum, uykulu mahmur gözleri gülümsuyor "Loco" sözcükleri sarıyor odayı..

Sofra hazırlanıyor, katoliklerin yemek öncesi dua ettiklerini ama benim müslüman olmamdan dolayı, dua etmelerinin bir mahsuru olup olmadığını soruyorlar, ben de kendilerine "KATOLİK SOFRALARINA HALİL İBRAHİM BEREKETİ GETİRMEK UMUDUYLA" dini sorumluluklarını aksatmamalarını söylüyorum.

Günüm, gecekondu mahalleri arasinda yürüyüp, insanların sıcak ve şaşkın bakışları arasında sohbet etmekle geçiyor..

Uzatmayacağım, malum misafirlikteyim..

Hotele yerleşme isteğim, aile içersinde telaşlı bir konuşmaya sebep oluyor, zira evlerini beğenmemiş olacağım hissi sarıyor kendilerini.. Tabi ki olamaz öyle birşey, biz ki, sIcak odalarda üşürken buz gibi sokaklarda ısınmışız. Kendilerine evlerinde kalmamın onur vereceğini anlatıyorum..

Mahallenin bakkalı ve Toto'nun abisi, ve Colon tribünün 80li yıllardaki liderlerinden "Pato" beni, Colon idmanina götürüyor..

Capurro'ya guvenlik gorevlileri Sakarya'dan "Sarı Meto" geldi deyince, Capurro'nun nasil fırlayıp bana "kardeş naber?" demesini, hangi sözcüklerle anlatabilirim bilmiyorum ama, o anın video görüntüleri elimizde mevcut sizinle paylaşacağımı garanti ederim..

Capurro baba olmuş 8 gün önce..

"Sakarya beni alamayacak mı" diyor.. Colon problem çıkarmış yoksa Türkiye'de kalmak istiyormuş..

Yarın Capurroyla tekrar görüşeceğim..

Bu arada Madrid'de bagajlarım kayboldu, pankartımız da bagajdaydı, umarım cumartesiye kadar elmde olur bagaj ve "TATANGALAR" pankartımızı açarız Santa Fe stadında..

Cappuro'ya Sakaryaspor formasını giymiş bir kişi olarak artık saygımızın sonsuza kadar süreceğini anlattım, "maçtan sonra formamı senin olacağın tribüne atacağım" dedi, gözleri doldu..

Şimdilik bu kadar Santa Fe'den..

Size daha önceleri de söylediğim gibi;

BİZ MANYAK VEYA DUYGULARINI ABARTMIŞ FALAN DEĞİLİZ. SADECE YİTİRDİKLERİMİZDEN DOLAYI, KAZANACAKLARIMIZIN HIÇ ÖNEMLI OLMADIĞI KANISINA VARAN, VE "TATANGA"CASINA YAŞAMAK VE HAYATI ÖYLE DEĞERLENDİRMEK İSTEYEN KİŞİLERİZ. VE BİZ, BİZİM GİBİ İNSANLARI BULDUKÇA ÇOGALIYOR VE KAYBETTİKLERİMİZİ YENİDEN KIRILAN VAZO PARÇALARI GİBİ BİR ARAYA GETİRİYORUZ..."

Sarı Meto

Tatangalar Yeniden Arjantin'de

2007-08-14T21:25:00.000+03:00

Metin abimiz -nam-ı diğer Sarı Meto yeniden Arjantin'e gidiyor. Geçen sezon başı Güney Amerika turu yapıp Brezilya'dan Arjantin'e kadar uzanan futbol dolu günler tekerrür ediyor. Sarı Meto'nun 2.ci Arjantin yolculuğunu sizlere aktarmaya çalışacağım.

Ayrıca geçen sezonki yolculuğu da ilerleyen günlerde paylaşmaya çalışacağım. Sao Paulo'dan başlayıp, bir Buenos Aires derbisine, La Boca sokaklarına, Santa Fe gecekondularına, tribünlerine, Arjantin deplasmanlarına, Che'nin evine, Cordoba'ya oradan And dağlarına kadar herşey...

Bir Şehri Gülümseyerek Sevmek

2007-05-16T20:54:00.000+03:00

Şimdiye kadar yazılmış tüm olumsuz cümleleri bir kenara bırakın şimdi. Tertemiz(!) türküsel "Süper Lig"imizde, yeni bir çağ, tam da Sakarya kentinin göbeğinde Fenerli olmaya, babalarından, amcalarından hediyelerle boğazına tıkılmışken ve bizler, kent takımı nedeniyle klasman düşen şehir insanları olarak belki Tatanga anlamını ve duruşunu henüz öğrenememişken, bırakın tüm negatifliği, serzenişleri. Bırakıp gitmelere, küfürlere, yönetilememeye, asansörlüğe "Nasıl sevdiğimizi anlatarak" meydan okuyun şimdi.

"Yeşil ve Siyah"ı gördüğünde, özellikle de başkaca şehirlerde, içindeki mutluluğa yol olur Sakarya. Bir de futbolu çok seviyorsan, ya da bir futbol kitabını harıl harıl okuyup, kitapta geçen kahramanlar yerine kendini, renkler ve takım yerine Sakarya'yı koyuyorsan "Sevmek"tir onun adı. Bazılarının filme bile aldığı "Aşk"la yaşayandır, akrabaları ve tanıdıkları tarafından Tatanga diye çağırılanlar. Belki de "cuk" bir tabirle, Nick Hornby'nin Futbol Ateşi kitabında yarattığı, Paul Ashworth karakterinin Sakaryasporlu olması gibidir, "futbol aşkı" dedikleri. Bir de Paul, Hasan, Mehmet, Emre, Cemal oluyorsa ve onlar da birer Sakaryasporluysa...

Craig McGill'in "müşterileştirildiklerimizden misiniz?" (uzun oldu kabul) dediği "sen", "taraftar", "aşık", "müstesna melek" futbolun kârhanesinde rol almaya her yanımızın iddiaya tutuştuğu bir dönemde, oyuncuların para kazandığı, teşvikleştirildikleri, teşvikleştirenler dolusu futbolun kirlenmişliğine inat haykırmalısın nasıl da "Göz Göz Gözyaşı!" oluşunu renklere vurulmanın.

Aldırma!

En filozofundan bir minibüs şöförü isen bir de takımını kalbine kentinle işlemişsen...

Gülümse!

Herşeye inat gururlan!

En sınavlısından bir öğrenciysen, bir sınav öncesi defterinden kaldırıp kafanı, duvardaki 87 Kupa fotoğrafına bakıyorsan ve sonra kendini şampiyonlar ligi finalini aldıktan sonra şehrin tüm duvarlarını boyarken buluyorsan...

Gülümse!

Aykırı bir şehrin, öksüz kaldırımında üç-beş gencin Tatangalar diye bağrışını gördüğünde, "sevinçle seslenme" dürtüsüyle gözlerini yaşartıyorsan...

Gülümse!

Endüstrisi ve metoropollüğüyle fazlaca çokeşli taraftar oluşturmuş Yedi Tepe'de, belki alakasız bir okul bahçesinde, bir futbol turnuvası öncesinde, şenlik havasında Tatangalar diye baıran öğrencileri gördüğünde tüylerin atkı şov yapıyorsa...

...ve sonra...

İstiklal'de bir banka kolonunda "Tatangalar" yazısını görüyorsan, bir avrupa kentinde, hiç ummadığın bir futbol sahasında, eski dört parçalı formayı bulmuş bir gençle sohbet ederken buluyorsan kendini, evinde ağzının suyu akarak izlediğin bir dünya kupası maçında "Tatangalar" yazısını görüyorsan, nerede olursa olsun "Yeşilli" olan takımın içten içe kazanmasını istiyorsan, şehrindeki duvar yazılarında başkaca takımların yazılarını gördüğünde sinirleniyorsan, düşsek bile, kalksak bile, çıksak bile, yatsak, ara versek ve uyusak bile adını duyunca irkiliyorsan bir roman kahramanısındır sen de. "Sokrates'ın Orta"sına gol atanlardan olmuşsundur bile.

Hele bir de;

En canı sıkkın anında, bir de maçta, yanındaki "Nez Perçe"den edilen küfürler dolayısıyla utanıp sıkılıyorsan, yanındaki ufaklığın henüz 14-15 yaşlarında sigara içip, alkol aldığını, bir diğerinin de edilen küfürlerden kızarıp bozardığını görüyorsan, bir de üstüne bir akşam televizyon programına gelen mesajda, koca puntolarda "Fenerli olarak, Fenerbahçe vessaire adlı futbolcuyu alsın- Sakaryalı" mesajını görüp de için kemiriliyorsa...

Ha gayret, inat değil mi gülümse!

Heryer bir gün Tatanga olacak de -ki belki de hiç olmasa bile- , futbol kahramanları yerine kendini koyan sen, sınava giren sen, duvardaki yazıyı fotoğraflayan sen, kitaplarda Sakarya rüyalarına dalan sen, halısaha turnuvalarında takımına "Tatangalar" ismi takıyorsan, her dükkanda gördüğün yeşil-siyah kıyafetlere bizonlama dalıyorsan, dolu olmasına rağmen yeşil olan otobüse biniyorsan, bir kızılderili suratında "beyaz adamın" izlerinden kendine doğru bir yol çiziyorsan...

Yine gülümse!

Yiğiter Uluğ, neticeden daha çok haticenin önemsenmesi gerektiğini, altını çizerek vurguladığı "Hatice'ye Mektuplar" kitabının bir köşesinde, asırlardır aralarında husumetin süregeldiği Katalanlarla, Güneyliler arasındaki Malaga - Barcelona maçında, Malaga'nın kupa finalinde, kupaya veda etmesini taraftarların karşılayışını anlatırken, Malaga'nın bizde olsa "rezalet" denebilecek bir skorla, kupaya veda etmesi sonucu, taraftarları neşelerinden birşey kaybetmeksizin mağlup takımın sporcularını tribünün önüne çağırdıklarından, teselli edip ve uğurladıklarından bahsediyor. Sonra tüm spor basını, "Turnuvanın en değerli oyuncusu kimdi?" sorularına "Malaga taraftarları" olarak cevap veriyorlar.

Hatırla, Ali Sami Yen'i. 4-0 yenik bir takıma şarkılar, türküler tutturan, hepsinde atkı, formalar bulunan hınca hınç dolu, bazısı tellerin üstüne çıkmış Maradona misali atkılarını sallarken hayran bırakmamış mıydı dünyayı? Hatırlayıp daha iyisini yapma isteği belki "çabalamak" dedikleri.

Belki de sırf bu yüzden gülümsemeli Tatanga. Türkiye spor basınının, direkt gündemini tutmak ve övmek yerine, İstanbul takımları üstünden Anadolu'yu övdüğü ve Sakarya'nın, şampiyon Bursa'yı İngiliz futbolundaki medeniyetle alkışlayışını övdüğü bir vakitte, gizli de değil, açık açık gülümsemeli Tatanga.

Arkadaşlar arası bir tilt vaktinde, Necdet Niş'in şampiyonluklarını sormalı birbirine, Pıçır İsmet'in delikanlılığıyla, Fikret Aldinç'in vefasını harmanlamalı, Oğuz'un efendiliğine ve Gölge Tuna'nın bitiriciliğine dokunmalı sohbetlerde. Eski fotoğraflara bakıp Çarli'nin vücudundaki çiziklerden, yeşil-siyah çentikler atmalı dünyaya Tatanga. Ama gülümseyerek, yakınmayarak, serzenişlerle dolu bir nesil de olsa, hüzünlerin yaşandığı bir çağda yetişmiş olsa da genç bizonlar, gurur duymalı şehirlerinin takımlarıyla, sonra bir roman kahramanı, futbolcu olmaya çalışan bir çocuğun oynadığı bir film yıldızı gibi parlamalı, rüzgarlarla arkadaş olup, fırtınalara doğru yeşil yelkenini sürmeli diyardan diyara, dedik ya ama gülümseyerek.

Çünkü futbolu sevmek, bir takıma gönül vermek ve o renkler üstünden bir şehri sevmeyi öğrenmek dedikleri, teatral bir tarzda bugünkü dünyaya bir bakıştır.

Bakın ve gülümseyin roman kahramanları, öğrenciler, çocuklar, Tatangalar çünkü bu takımın, bu şehrin ve bu dünyanın, sizler gülümsemeden severseniz, tezahürü mümkün değil...

Hiç yılmadan, hep yeniden başlayanlara ve serzenişlerden, olumsuz cümlelerden vakit bulup da, sevgiyle nefes alanlara...

İnadına geleceğe gülümseyerek!

Oğuzhan Öçalan

İstanbul'da İlk Tango

2007-03-27T17:09:00.000+03:00

Ülkemizde top koşturan ilk Arjantinli kim ? Nartallo diyorsanız yanılıyorsunuz, Ortega diyorsanız sınıfta kalıyorsunuz. Uzak memleketleriz, çok doğru! Zira hemen üst komşusu Brezilya'dan da minübüsle buraya gelmiyorlar. Yabancı transferi tercihinde her zaman en arka sıralarda yer aldılar. Çeşitli zamanlarda ülkemizde samba rüzgarları eserken, onları Dünya kupasında ve Maradona belgeselerinde seyrettik. Belki de dünya kupalarında Brezilya, İtalya ve Hollanda ile birlikte en çok tutulan ülkelerden biri oldular. Tüm buna rağmen 2006-2007 sezonuna kadar ülkemize tam tamına 7 tane tangocu geldi. Bu sene miyoz bölünme gerçekleşti ve Türkiye Süper Ligi tangocuların ikinci adresi oldu. Ve geçmişten günümüze Arjantin'den "kimler geldi, kimler geçti" belgeseli...

#1 Jorge Alberto Montemarani

Futbola River Plate'in altyapısında futbola başlayıp, 1969 yılında Ferro Carril Oeste formasıyla gerçek manada sahneye çıktı. Ertesi sezon Tigre takımında top koşturup, hayallerini Avrupa süslemeye başladı. Diğer vatandaşları gibi ilk tercihi İspanya değil, taşı toprağı altın İstanbul oldu. Türkiye'ye gelen ilk Arjantinli olarak tarihe geçerken, Türk futbol tarihinin unutulmaz takımı Vefa takımının formasını terletti. İri yarı, uzun boylu forvet Montemarani daha sonra Katalan C.E. Sabadell F.C. takımına gitti. Hanımının öğretmenlik yapmasından dolayı Arjantin'e dönmek zorunda olan Montemarani'nin daha sonra ne yaptığı ise bilinmiyor. Kim bilir belki emekli öğretmen hanımıyla televizyon karşısında maçları takip ediyordur, belki de River Plate için tribündeki yerini alıyordur.

#2 Claudio Hugo Zacarias ve #3 Jorge Roberto Rinaldi

Ülkemizde yeşil sahalarda boy gösteren 2.ci ve 3.cü Arjantinliyi görmemiz için 1989-1990 sezonunu beklemek zorunda kalacaktık. Gençlerbirliği önceki sezon 2.ligten çıkmış ve 1.ligte kalıcı olmanın planlarını yapıyordu. Yeni yetme İlhan Cavcav ise tranfer politakasının temellerini o sene atıyordu. Uçağına binip Güney Amerika'ya futbolcu seyretmeye giden İlhan Cavcav oradaki sıkı dostu Nurhay Nakış sayesinde (Arjantin Futbol Federasyonu Milli Takımlar Sorumlusu) yanında bu iki Arjantinliyle Ankara'ya geri döndü. Zacarias mükemmel bir oyun kurucu, Rinaldi ise tam bir şovmen forvetti. Bu 2 tangocuyla Gençlerbirliği'nin çıkışı bazı çevreleri rahatsız etti. Rinaldi Türk defansları tarafından biçilmeye başlanmış ve sezon sonu "sahada dayak yiyorum" bahanesiyle 26 maçta 6 gol istatistiğini bırakarak bu defteri kapattı. (San Lorenzo de Almagro, Boca Juniors, River Plate ve Milli Takım'da oynamışlığı bile var) Şimdi Buenos Aires'te spor yazarlığı yapıyor. Oyun kurucu Zacarias ise o sezonu 36 maçta 1'i penaltıdan olmak üzere 4 golle kapattı, 1990-1991 sezonunda Gençlerbirliği'nde futbol oynamaya devam etmeye karar verdi.

#4 Hugo Mario Nuremberg

Rinaldi'nin gitmesinden sonra Gençlerbirliği belki de Zacarias'ın tek başına kalmaması için, Arjantinlilerin takıma kattığı olumlu etkinin de cazibesiyle Nuremberg'i getirerek forvet hattını güçlendirdi. Zacarias geçen sezonki performansından uzak(23 maçta 1 gol), Nuremberg ise Rinaldi gibi 6 golle sezonu kapattı. İki tangocu beraberce Gençlerbirliği'ne "allahaısmarladık" diyerek uzun senelerce Arjantinlilere hasret bırakacaklardı bizi... Nuremberg'in Ferro Carril Oeste, Chaco For Ever, Estudiantes de La Plata, Quilmes, Douglas Haig de Pergamino gibi takımlarda oynadığını da belirtmeden geçmeyelim. Zacarias ise Gençlerbirliği'nin yanında El Porvenir, San Lorenzo de Almagro, Talleres de Remedios de Escalada ve Union de Santa Fe takımlarında oynamışlığı var. Daha sonra San Telmo ve Atlanta'da antrenörlük macerası oldu.

2.Bölüm'de : Türkiye'ye geldiğinde ; 2 sene sonra Serie A’da oynayacağını iddia eden at kuyruklu Nartallo'nun traji komik mazisi...